///////// ثبات احساسی \\\\\\\\\\

[باغبان]

سلام آقای باغبان، ممنون که خوندید و پاسخ دادید.

سلام - خواهش می کنم .


..........................................



بایدنبایدهای درستی رو عنوان کردید، مرسی. حالا می تونم خواهش کنم یکبار دیگه پستتون رو بخونید و برای این بایدنبایدها، اولا دلیل و دوما راهکار بنویسید؟
من کمابیش بایدنبایدها رو می دونم. اما همیشه آگاهی مساوی با رخداد نیست.
میدونم نباید اثر بگیرم، اما چرا اثر می گیرم؟ و چطور می تونم نگیرم؟
این خیلی مهم و ضروریه که بفهمیم چطور باید باشیم و چطور نباید باشیم. بعضی وقتیا، یا خیلی وقتا همون آگاهی مصادف می شه با شدن. این برای خودم خیلی پیش میاد. به محض اینکه به حقیقتی آگاهی پیدا می کنم، مسیرم عوض می شه، گاهی انگار جنسم عوض می شه. اما در مواردی هم اینطور نیست. مشکلی که در این تاپیک مطرح کردم، از اون دسته ست.



یکی از دلایل عدم ثبات احساسی بحث آرامشه ! - یعنی ما همیشه نگران آینده هستیم .

وقتی از درون آرام باشیم بهتر می تونیم خودمان را کنترل و مدیریت کنیم .

یکی از چیزهای رسیدن به آرامش ،، بحث رها کردن گذشته و زندگی در زمان حال و امیدوار بودن به آینده ست

اگر این حل نشه در اضطراب زندگی می کنیم !



تو پست قبلی هم خدمتتون بیان کردم : اگر ما هوش هیجانی خودمان ر افزایش بدیم کم تر از دیگران تاثیر می گیریم .

پس برای اینکه خودمان را قدرتمند کنیم در تاثیر پذیری از افراد اول باید ارداه خودمان + هوش هیجانی ( هوش احساسی ) افزایش بدیم


تو مقاله قبلی در مورد نقشه رفتاری با شما صحبت کردم و گفتم اگر ما انسانها برای خودمان نقشه رفتاری داشته باشیم در مدیریت خودمان پایدارتریم !!

باید به خودمان بگیم ظرفیت من اینه - سعه صدر من اینه - خشم من اینه - مهربانی من اینه و ...... سعی کنیم هر روز خودمم را بهینه تر کنم .


اگر شما برای خودتان نقشه رفتاری داشته باشید نسبت به محیط و اشیاء مقاوم ترید !!!



------



گفته بودید از آدم های منفی باید دوری کرد. من همینکارو می کنم. نه فقط آدم های منفی، بلکه کل آدم هایی که آزارم می دادن و دوست نداشتم در زندگیم باشن و به دلایلی نگهشون داشته بودم رو گذاشتم کنار و راحت شدم.
این توصیه شما واقعا به جاست، و این کار اثر خیلی مثبتی در زندگیم داشت. اما الان موضوع چیز دیگه ایه. اولا یه سری آدم ها هستند که مطلقا جزء دسته ای قرار نمی گیرن که باید کنار گذاشته بشن. اینها کاملا دوست هستند. از اون دوست هایی که حقیقتا رحمت هستند. یه سری هم آدم هایی هستند که نمی شه کنار گذاشت، مثل همکار. یه سری هم اصلا آدم های گذرا هستند.



تو مقاله قبلی گفتم : از آدم ها ی منفی دوری کنیم یا کنترل کنیم !!

همین مثال های بالایی که فرمودید : معلومه نمیشه از همکار دوری کرد در محیط کار ،،، یا مثلا اگر برادر منفی باشه ازش دوری کنیم !!!

بلکه باید مدیرتشون کنیم . ( یعنی نباید بذاریم حرفشون به ما اثر منفی بذاره )

برای این کار سعی کنید حرف آدم منفی را دور بزنید و بحث را عوض کنید !!

این در صورتی فراهم میشه که نقشه رفتاری برای خودمان داشته باشیم و حزب باد نباشیم !! ( کلی میگم )

بعضی موقع ها باید حرف دیگران گوش بدیم !! و رها کنیم .

مثلا بعضی از کتاب ها را باید فقط بخونیم !! نباید الگو بگیریم! ( از اصول باغبانیست )

ببینیم نویسنده چی میگه ! - چه اندیشه ای داره .

................................................


بذارید مثال بزنم. یه موضوعی بود که من داشتم روش کار می کردم. در یه جلسه ای یه آقایی کاری مشابه کار من انجام داده بود. در موردش یه مقدار صحبت کردیم. و گفت که چرا از فلان ابزار استفاده نکردید، این کار شما غیر حرفه ایه. من در جا متوجه شدم که این فکر کرده من از اون ابزار مطلع نیستم، یا بلد نیستم ازش استفاده کنم. و فرصت رو مغتنم دیده که یه نیشی به من بزنه، و در عین حال خودی هم نشون بده. من به اون ابزار تسلط داشتم، و در مورد دیگه ای ازش استفاده کرده بودم. ولی شرایط اینکار چیز دیگری بود. و اون مسئله اصلا به اندازه ای مهم نبود که کل کار من رو زیر سوال ببره. درضمن اون آدم هم اصلا در جایگاهی نبود که در اون مورد بخواد نظر بده.

اما..... من تا مدتها اون کار رو ادامه ندادم..... اون کلمه غیرحرفه ای با اون حالت چهره، یا شاید اون عداوتی که حس کردم، اثر کرد. با وجود اینکه عقلا چیزی تغییر نکرده بود، ولی من "حس" می کردم نمی تونم اینکارو به شکل شایسته ای انجام بدم!


ببنید خانم میشل یا خانم مکائیل ( اسم قشنگیه ) : من و شما و .... باید هوش احساسی خودمان را بالاتر از قبل ببریم !! و سعی کنیم روی حوادث زووم نکنیم و حوادث را گنده نشون ندیم !

یه تکنیک بهتون میگم برای مثال بالای شما :
یه موقع شخصی یه توهینی میکنه باید اول ببنیم اون که داره این حرف را میزنه راست میگه یا دروغ !

اگر راست مگه و ما اشتباه کردیم - خب مشکلی نیست - سعی می کنیم جبران کنیم !
ولی اگر راست نمیگه : باید بفهمیم که اون ما را نمیشناسه - چون ما و کار ما را نمیشناسه پس داره قضاوت اشتباه میکنه !!
خب به جای غصه خوردن می تونیم بهشون توضیح بدیم .

یکی از تکنیک ها برای افزایش هو ش هیجانی همینه ! یعنی حوادث را گنده نکنیم و براش مرثیه نخوانیم ! - بلکه با آرامش و از دید یه سوم شخص به قضیه نگاه کنیم !!





-----------------------

در مورد اینکه مشکلات برای همه هست، کاملا حق با شماست. من هم اینو قبول دارم و سعی می کنم مشکلات خودم رو برطرف کنم. شما چیز خاصی در من می بینید که با این موضوع مشکل داشته باشم؟ یعنی فکر کنم فقط من هستم که مشکل دارم؟ خودم که چنین تفکری رو اصلا در خودم نمی بینم.

نه میشل خانم - اتفاقا شما خانم قوی و با اراده ای هستید - فقط میگم بیشتر موقع ها مشکلات شکلات معنی میده !! ( مثلا همین همکار شما) یعنی مشکل نیست - بلکه اگر میمش حذف بشه میشه شکلات

بالاخره ما تو جامعه ای زندگی می کنیم با اخلاق و باورهای خاص.

اگر به ذهنمون تسلط پیدا نکنیم و نقشه رفتاری درستی برای خودمون تعیین نکنیم و هدف خاصی و محکمی برای خودمن نداشته باشیم امکان داره در احساسات به ثبات نرسیم ( کلی میگم )

من خودم هر روز در حال یاد گرفتنم در این موضوع ،، و باید نقاط اشتباه خودم را درست کنم .


------------------------------------




نوشتید که حالات مردم رو به خودمون نگیریم. فرضا یه نفر عصبانیه، یا مهارت ارتباطی ضعیفی داره و غیره. این رو که صد درصد قبول دارم. اما در مواردی که موضوع این تاپیک هست، حتی آگاهی به این موضوع هم خیلی کمک کننده نیست. گاها من دقیقا می دونم که اون آدم به چه دلیلی اون رفتار رو داشته، و می دونم این رفتار اصلا ربطی به من نداشته و به شرایط اون فرد مربوطه. اما بازم می بینی که اثر خودش رو می گذاره. اگه اون فرد از نزدیکانم هم باشه، دلم می شکنه و کلی گریه می کنم! حتی با وجود اینکه می دونم اون آدم همون لحظه که حالت من رو در مقابل حرف خودش دیده، سعی کرده حرفش رو اصلاح کنه، سعی کرده از دلم در بیاره.

باید برای خودمان نقش انتخاب کنیم !
می خوایم قربانی باشیم یا هدایت گر !!

وقتی یه نفر داره عصبانی میشه - برای اینکه همرنگ اون نشیم باید اول خودمان مثل اون نشیم - یعنی کنترل داشته باشیم و به خودمان بگیم حتما اتفاقی افتاده برای طرف
بیشتر موقع ها سکوت خیلی خوبه - ولی بعضی موقع ها همدردی و همدلی با طرف مقابل کمک کننده هست - هم به خودمان و هم به طرف !

چرا ؟

چون ما دیگه نقش قربانی نیستیم !! بلکه نقش یه دکتر را داریم که می خوایم به مریضان کمک کنیم !! ( فرد عصبانی )

پس به جای اینگه ثاثیر پذیر باشیم به خودمان بگیم من باید کمکی کنم! یا حتی با سکوتم می تونم به این مهم برسم

از طرفی ما باید ارزش خودمان را بشناسیم و در کنترل احساسمان قاطع باشیم و راه رسیدن به این یعنی افزایش اراده - اعتماد به نفس + افزایش هوش هیجانی

که می تونید در این زمینه مقاله هایی مطالعه بفرمایید .

.............................................

امیدوارم با این توضیحات موضوع رو روشن تر کرده باشم. اگه بازم توضیحی لازمه بهم بگید. ممنون.

بله - متشکرم .

.