اعتمادم به همسرم از بين رفته

[farid pp]

[quote=عشق آفرین;418041]همسرتون شما رو دوست داره. قبل از عقد زمانی هست برای شناخت. اون موقع آدم باید برای همه چیز تحقیق کنه و هرگز چیزی رو که نمیتونه تحمل کنه تخفیف نده. ولی عقد یعنی تعهد و تعهد یعنی دیگه هر مشکلی که پیش اومد زن و شوهر کنار هم باشن و مشکلاتشون رو به کمک هم حل کنند. نه فرار، نه جنگ و جدل و اتهام . اگر خیانت، کتک، عیاشی یا مشکل مالی یا هرچیز دیگری بایستی براش تدبیر سازگارانه ای در نظر گرفت. محدود کردن یک فرد هیجان محور مانند همسر شما هرگز نتیجه خوبی نخواهد داشت، اما همین فرد پتانسیل وفاداری فوق العاده رو داره. افرادی مانند همسر شما، هیجانات و احساسشون مانند انرژی هسته ای هست، که اگر بشه به هیجاناتشون و احساساتشون جهت داد واقعا خوشبختی همسرشون رو تضمین میکنن.
به همین دلیل میگم بهشون اعتماد کنید. هر مشکلی راه حلی داره. نه همسرون رو به حال خودش رها کنید و نه اینکه مدام سعی در کنترلش داشته باشید. خود شما رفتاری رو تغییر دادین، میدونید که چقدر زمان بر و دشواره، واقعا تا تشویق و انگیزه و اعتماد به نفس نباشه تغییر خلق و خو غیر ممکن به نظر میرسه.
توصیه من به شما اینه:

1. برای هم شفاف سازی کنید. روابطتون رو، حدود و حد و مرز هاتون رو. محدوده اختیاراتتون رو و غیره. و این مقدور نیست الا به عمل متقابل، نه با گفت و گوی دستوری. شما وقتی به کسی اعتماد می کنید که حالت پذیرا نسبت به مسائل شما داشته باشه. هیچ کس به کسی که میدونه بعدش واسش دردسره اعتماد نمیکنه! همسر شما هم اگر حس کنن گفتن برخی مسائل حساسیت شما رو در پی داره پنهان کاری میکنن. شما لازمه همه ابعاد زندگیتون رو برای همسرتون شفاف سازی کنید، با ایشون دوستانه صحبت کنید، واسه مشکلاتتون ازشون کمک بگیرید، راحت از احساستون بگید، در مورد هرچیزی طول روز رخ داده مثل زمانی که زنگ میزنی به خواهرت واسه غیبت براش تعریف کنی و در مقابل اگر ایشون گفت با دوستم بیرون بودم این حرف و زد یا این کارو کرد با هم رفتیم فلان جا اینجور شد یا غیره استقبال کنید و این خیلی مهمه که حرف واسه هم داشته باشید و با هم کلی بخندید و پایه باشید، حرکات اشاری هم رو درک کنید، نظر مشترک روی مسائل داشته باشید.



خداوکیلی داشتم ی همچین چیزی واست مینوشتم حنا

کاملا با نظرشون موافقم احسنت باغبان