تا جایی که به من گفتن آموزش و پروش در اقدامی غیر قابل درک، فقط مدرک یک درجه علمی بالاتر از مدرکی که موقع استخدام داشتید رو قبول میکنه. یعنی اگر با کاردانی استخدام شده باشید تا کارشناسی و اگه کارشناسی باشید تا ارشد و... ولی نمیشه تاثیرش رو روی وجهه کاری نادیده گرفت.
در مورد درس بهت بگم که اگه باهات همکاری کنن میتونی توی دو ترم واحدهای درسی رو تموم کنی. حداکثرش سه ترمه و فقط دو روز در هفته.
پایان نامه نوشتن هم -متاسفانه- میتونه بینهایت آسون باشه. من که آرشیو پایاننامه چند تا دانشگاه رو بررسی میکردم گاهی پایاننامههایی توی یه رشته مهندسی میدیدم که شک ندارم میتونم توی دو هفته در کمال آرامش، بهترش رو بنویسم. ممکنه ابن افراد نمره خوبی هم نگرفته باشن اما اعتبار مدرکشون با اونی که دو تا مقاله آی اس آی داده فرقی نداره.
ولی در مورد پاراگراف یکی مونده به آخرت، به نظر من که مدارک تحصیلی در ایران، جز مال فارغالتحصیلان چند دانشگاه خاص که اونم به واسطه اساتید معتبر در بعضی دانشکدههاشونه؛ زیر سواله و این مسئله تا چند سال دیگه به قدری واضح میشه که به قول دوستی؛ ممکنه مثل پول ترکیه صفرهاشو بردارن و تعدیل بشه. مثلا دکتری دانشگاه... بشه معادل کارشناسی دانشگاه شریف.
با این حساب اگر داری توی یه دانشگاه تاپ درس میخونی از دستش نده وگرنه، ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است. اگه روزی روزگاری مشکلی پیش اومد میتونی سریع بری دانشگاه و یه مدرک بگیری.
مردم بنا به دلایل مختلفی(و شگفتا! حتی به خاطر چشم و هم چشمی؛ که البته شما بای دیفالت خانم دکترید) دنبال گرفتن مدرک دانشگاهی هستن و گاهی حتی روی املاشون هم تاثیر نداره چه برسه به زندگی. اما ادیسون میگه من همیشه از راهی برگشتم که همه داشتن میرفتن!







) دنبال گرفتن مدرک دانشگاهی هستن و گاهی حتی روی املاشون هم تاثیر نداره چه برسه به زندگی. اما ادیسون میگه من همیشه از راهی برگشتم که همه داشتن میرفتن!

علاقه مندی ها (Bookmarks)