سلام. عزیزم اگر بخوایم امری ناخوشایند رو فراموش کنیم، هرچقدر تلاش کنیم، این کوشش موجب تمرد می شه و خود تلاش برای فراموشی تداعی گر اتفاقات و متعاقبا عدم فراموشی خواهد شد.
پس بهتره سعی نکنید اما:
1. هرگاه افکار بهتون هجوم آوردن از توقف فکر بهره بگیرید.
2. از تصویر سازی ذهنی و تجسم پرهیز کنید.
3. به خودتون گوشزد کنید که شما در محل حاضر نبودید و حق قضاوت بیشتر از آنچه که شوهرتون در مورد عکس ها توضیح داده ندارید.
در نهایت این زمانه که التیام بخش قلبتون خواهد بود. یک اعتمادی به سختی به دست اومده ، یک شبه از هم گسسته، حالا بازسازیش زمان میبره. شما باید مدتی فرصت بدین که همسرتون خودش رو ثابت کنه. پس انتظار نداشته باشید یک روزه همه چیز از ذهنتون پاک شه. اگر هوای همدیگرو داشته باشید و بر خوشبختیتون سرمایه گذاری کنید قطعا موفق می شید. در غیر این صورت هر ناملایمتی توی زندگی سریع فکرتون رو به اون ماجرا منحرف میکنه. پس بهترین کار اینه که فعلا هر تنشی رو از زندگیتون دور کنید .
من کار همسرتون رو توجیه نمی کنم، همینطور کار شما رو. لیکن همانطور که شما در گذشته اشتباهاتی داشتید و از پی جبران بر اومدین، پس اینکه همسر شما واقعا پشیمان باشن و دیگه تکرار نکنن امر بعیدی نیست. همه اشتباه می کنن. سخته اما متاسفانه شده و مهم اینه که اجازه ندیم دیگه ادامه پیدا کنه و بی توجهی شما به همسرتون میتونه باعث شه سرد تر شه و در اون گرداب فرو بره. ولی امروز شاید با بزرگ منشی شما ناجی همسرتون باشین و اجازه ندین بلغزه. پس فرصت بدین تا خودش رو ثابت کنه.
در مورد کار همانطور که دوستان گفتن بهتره همسرتون حتما به کاری مشغول باشن، ضرورتی نداره شما به عنوان مادر کار کنید، اما همسرتون به اقتضای مرد بودن بهتره دستشون به کاری باشه. درگوشی میگم مرد زیادی خونه بمونه میزنه بیراهه. بیکاری واسه مرد زیاد خوب نیست.
به نفعتونه حد و حدودتون و جایگاهتون در چارچوب خانواده قاطی و جا به جا نشه.
موفق باشید.
تنها نفس خداست که اگر بر گل دمیده شود انسان می آفریند.
ویرایش توسط عشق آفرین : جمعه 07 آبان 95 در ساعت 01:33
علاقه مندی ها (Bookmarks)