جهنم رو با چشمان خودم دیدم

[haniye68]

واقعا به قول بعضی از دوستان چرا یه عده میان اینجا مساله شونو عنوان میکنن؟ اگر خودتون راه حل درستی که به هدف درست هم منجر بشه ندارین و اومدین اینجا تا نظرات بقیه رو بدونین و راه درست رو در پیش بگیرین چرا هر چی بقیه میگن عملی نمیکنین؟ الان 3 صفحه رو من خوندم همه ی دوستان دارن میگن خانوم محترم این اقا برای زندگی متاهلی ساخته نشده، نمیخوادتون، عرضه ی زندگی مشترک رو نداره، لیاقت شما رو نداره، بی آر تشریف داره، بی مسئولیته، درست بشو نیست و... باز داری حرف خودتو میزنی و کار خودتو انجام میدی و به خودت امید واهی میدی! تو مادرش نیستی، پدرش نیستی، حامی مالیش نیستی، تو فقط زنشی و باید براش فقط همسر باشی، اون برای تو باید گل و شیرینی بخره نه تو برای اون! اگر از ته دلت یقین داری که وضعیت الانت با جهنم فرقی نداره چرا نمیخوای تغییرش بدی؟ چرا برای موندن تو این جهنم داری تلاش میکنی؟ اینی که اسمشو گزاشتی شوهر! شوهر نیست حالا ما هر چی بگیم تو حرف خودتو بزن که من میخوام بزرگی کنم و سازش و فداکاری و ... این ادما با گذشت بدتر میشن، پر روتر میشن، چرا معنی زن و مرد رو تو زندگی قاطی کردی؟ مرد ناز زنشو میکشه، زنشو حمایت میکنه، من اینجا از رفتار بعضی از خانم ها شاخ در میارم که چطوری دارن خودشونو خار و خفیف میکنن! یعنی شما عزت نفس نداری؟ خودت میگی خصوصیت مثبتی ازش نمیتونم رو کاغذ بیارم، پس حق و حقوقت رو بگیر و تمام کن! خانواده شم که خدا رو شکر اصلا براشون وضع زندگیتون فرقی نداره، این اندازه پخمگی نوبره!

چرا شما اینقد بی اعصابی....من مشکل دارم ولی انگار شما بی اعصاب تر از منی....
من عزت نفس معلومه که واسم نمونده.......از بس همه میگن باید زن کوتاه بیاد....از بس هر راه حلی رو واسه نگه داشتن زندگیم انجام دادم و به نتیجه نرسیدم...........اونم من در جواب دوستانی که سوال میپرسند من جواب میدم....بعدش واسه اینکه درد و دلی کنم و خالی بشم یه سری حرفها رو میزنم....من حتی حرفام رو با خواهرم نمیتونم بزنم....حتی با مامانم...من جواب همه دوستان رو میخونم و راهنمایی اونا چشم ها ی منو باز تر میکنه و من هم عملی میکنم....خیلی از حرفهام در جهت خالی شدن خودمه...!چقدر شوهر من آدم بی لیاقتی بود که قدر منو ندونست و با شخصیت و آبرو وآینده روحیه من بازی کرد....اصلا ازش نمیگذرم....من دیگه قید شوهرم رو زدم و میخام یک ماه دیگه برم دادگاه دنبال طلاق و به هیچ وجه باهاش تماسی نمیگیرم...داغونم کرد...الکی بهش بها دادم!!اینقد من باهاش خوب بودم که فکرش هم نمیکنه من برم طلب مهریه کنم!!!فکر میکنه با این حق طلاق ،من فقط طلاق میگیرم و میرم....به خودم جنایت میکنم اگه بعد از این بلایی که شوهرم سر من آورد منم خیلی راحت از زندگیش برم بیرون....همونقد که من عذاب کشیدم ...بهای دو سال جوونیم و بهای محبتی که بهش دادم و بهای این افسردگی ام رو ازش میگیرم و خدا و قران و همه این رو حق من میدونن