سلام میشل جان
چیز زیادی ندارم که برات بگم چون فعلا دارم درس میخونم و شاغل نیستم. البته ترجمه میکنم اما درامدی که از ترجمه به دست میارم یک دهم حقوق همسرم هم نمیشه
اما گفتی که غرورت اجازه نمیده از همسرت چیزی بخوای... میشل جان رابطه ی زن و شوهری(منظورم یک رابطه ی سالم زن و شوهری هست) با تمام رابطه های دیگه فرق داره من وقتی مجرد بودم روم نمیشد از بابام پول بگیرم. یعنی به جز اون مبلغ ماهیانه ای که بهم میداد هیچ پول دیگه ای روم نمیشد بگیرم.
یادمه یه بار یه مبلغی نیاز داشتم رفتم یکساعت روی مبل رو به روی بابام نشستم آخرش هم نتونستم بهش بگم و رفتم اتاق خودم...
من توی یکی دو سال آینده حتما میرم سر کار
حتی دیروز نتیجه ی آزمون قضاوت اومد و مرحله ی تستیش رو قبول شدم مراحل بعدیش مونده (یه خانوم برای قبولی توی قضاوت باید از هفت خوان رد بشه)بگذریم
اما با همه ی وجودم خوشحالم که چند سال اول زندگیم رو سر کار نمیرفتم چون اول اینکه مطمعنم همسرم منو به خاطر خودم انتخاب کرده و نه شغلم( برداشت اشتباه نشه منظورم این نیست که هر آقایی که با یه خانوم شاغل ازدواج میکنه به خاطر شغلشه) و مهم تر از اون اینکه پول گرفتن از شوهر خیلی میچسبه
شبیه پول گرفتن از پدر و مادر و بقیه نیست
من کاملا اینو حس میکنم که وقتی همسرم نیاز مالی منو تامین میکنه انگار یه بخشی از غرور و احساس خودش رو تامین کرده...
وقتی چیزی برام میخره خودش از من خوشحالتره و این حس خیلی خوبی به یک زن میده حس حمایت شدن همه جانبه...
نمیدونم چطوری اما کاش خانومهای شاغل هم جوری رفتار کنند که این حس حمایت رو تجربه کنند...نه اینکه چون خودشون پول دارند و غرورشون اجازه نمیده از این لحظه ها محروم بشن... من راهش رو نمیدونم اما مطمعنم که تو راهشو پیدا میکنی![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)