چی فکر میکردم و چی شد! ( تصمیم گرفتم به جدایی)

[خانم مهندس]

میس بیوتی عزیز
مرسی که به تاپیکم سر زدی. معلومه دختر باهوشی هستی، چون دقیقا چیزایی رو گفتی که من با تجربه کردن بهشون رسیدم. یه لحظه حس کردم خودمم که اینا رو نوشتم!
انارگل مهربون
ممنونم عزیزم که نظرت رو نوشتی و نگرانم شدی، اما خانومی، بهتر نیست یه جور دیگه هم به قضیه نگاه کرد؟ لحظه لحظه عمر و زندگی هر کدوم از ما آدما باارزشه. ما اومدیم که از زندگیمون نهایت استفاده رو ببریم، از لحظه هایی که دیگه هیچ وقت برنمی گردن. اومدیم با آرامش و امنیت زندگی کنیم و روحمون رو رشد بدیم و به کمال برسیم. چرا باید همه توان و انرژیمون رو صرف علف هرزی کنیم که هیچ میوه ای نمیده؟؟؟ بهتر نیست فقط از کنارش بگذریم و رهاش کنیم؟ به خدا ارزش وجودی ما آدما خیلی بیشتر از این حرفاست! ارزش وجودی تو خیلی بیشتر از کیفیت خواستگاراییه که برات میاد! ما ازدواج میکنیم که به آرامش، امنیت و رشد و کمال برسیم. اگر قراره ازدواج کنیم که روح و روان خودمون رو متلاشی کنیم و آخرش هم چند تا بچه با مشکلات شخصیتی وارد جامعه کنیم، بهتر نیست اصلا ازدواج نکنیم؟
بعدشم، کی گفته ازدواج هدف زندگی ماست؟ ازدواج هدف نیست، یه مسیره، یه ابزاره برای تکامل.
هر کدوم از ما قطعه ای از وجود خداییم و ارزش ما خیلی بیشتر از این حرفاست که با یه نامزدی به هم خورده از بین بره... مطمئن باش این نقصیه که خودت تو ذهنت برای خودت ساختی و واقعیت نداره. اگر قرار باشه مردی بیاد و خوشبختی هاتون رو با هم سهیم بشید، از جایی که اصلا فکرش رو هم نمیکنی میاد و ربطی نداره تو یه دختر آفتاب مهتاب ندیده باشی، یا یه نامزدی ناموفق هم داشته باشی، یا صد تا دوست پسر رو تجربه کرده باشی و بعد متحول شده باشی، یا مطلقه باشی یا هر چی.... هیچ کدوم از اینا ارزش تو رو معین نمیکنن، ارزش تو رو چیزی معین میکنه که الان تصمیم میگیری باشی و چیزی که الان هستی.
امیدوارم بتونی خودت رو پیدا کنی و از این هراس ها و اضطراب ها رها بشی. همه ما لایق آرامش و خوشبختی هستیم...