از همه دوستانی که وقت گذاشتن و راهنماییم کردن تشکر میکنم.
قطعا تمام حرف هاتون به عنوان کسانی که تجربه بیشتری نسبت به من دارن قابل احترامه.
ازتون خواهش میکنم لطفا به من خرده نگیرید که توییکه باز حرف خودتو میزنی اصلا چرا از ما سوال پرسیدی؟خب من نظر سنجی کردم و قصدم گرفتن بهترین تصمیمه اما نظر خودم هم اینه:
اول اینکه نطفه ای که هنوز نه قلب داره نه روح اسمش که بچه نیست.هم به قلبم رجوع میکنم هم به عقلم و میبینم که اگر بالای سه ماه رو داشت قطعا من با این احساسم ظالم ترین ادم روی زمین هستم و اصلا لیاقت داشتن بچه رو ندارم.
ولی حالا که زیر سه هفته داره من هنوز وقت دارم که منطقی تر تصمیم بگیرم و فکر نمیکنم گناهی در کار باشه.
فکر میکنم اسیب هایی که درمورد سقط جنین وجود داره برای زمانیه که یک نوزاد شکل گرفته باشه و دیگه سقط با قرص فایده ای نداشته باشه یعنی ک.و.ر.ت.ا.ژ
با وجود تمام این حرف ها من کلا ادمی هستم که تابه حال نه به بچه فکر کردم نه بچه داشتن جر هدف های زندگیم بوده.
نمیدونم حرف هام رو درک میکنید یا منو متهم میکنید به ادم بی عاطفه بودن.
نه اتفاقا ادم فوق احساساتی هستم منتهی از بچه دار شدن به شدت وحشت داشتم و دارم طوریکه توی این سه هفته من افسرده شدم.
به هر قسمتش که فکر میکنم بیشتر افسرده میشم.
بچه داشتن اصلااا کار راحتی نیست.فقط مسئولیته که بتونی یه موجود زنده رو که تو باعث به دنیا اومدنش شدی خوشبختش کنی تامینش کنی.الانش رو اینده ش رو...
در حال حاضر من تمام علایم سقط جنین به جز خونریزی رو دارم.
اصلا حال جسمی و فیزیکی خوبی ندارم.
کم خونی شدید دارم و نمیدونم قراره چی پیش بیاد.
وقت دکتر هم گرفتم که برم و ببینم اوضاع در چه حاله.
شاید به قول شما من لیاقت بچه رو نداشتم
شاید هنوز صلاح نبود که من این حسو تجربه کنم و هزار شاید دیگه.
بازهم توکل میکنم به خدا تا ببینم خودش چی رو به صلاحم میدونه و برام رقم میزنه.
تا خدا نخواد یک برگ هم از درخت نمیوفته
علاقه مندی ها (Bookmarks)