سوگواری برای عشق از دست رفته

[behnam2020gh]

سلام
من این حس هایی که دارم سعی میکنم اینجا بنویسم تا بعدا کسی خوند بدونه دچار چه مراحلی میشه بعد جدایی.
امروز صبح که پاشدم دلم برای خانوادش تنگ شد، واقعا دوستشون داشتم و آدمهای خیلی خوبی بودن هرچند یکی از مشکلاتش با من همین بود که با خانوادش صمیمی نیستم و یکی از دلایل جداییمون نظر منفی خانوادش بود که تفاهم ندارین! به این فکر میکنم چطور باباش در عرض یکی دو هفته نظرش از مثبت به منفی تغییر کرد و چطور تونست در حالی که کامل در جریان جزئیات ما نبود مخالفت کنه و تموم کنه رابطه رو! هرچند دروغ چرا اونقد حس خسران ندارم الان.
بعد از ظهر هم دلم برای خودش تنگ شد و بدبختی اینجاست ما خیلی خوش گذروندیم و با اینکه تلاش میکنم در کنار نکات مثبتش منفی ها ام بیاد تو ذهنم ولی بیشتر خاطرات خوش میاد.
میدونم که یکی پیدا میکنم که بیشتر از ایشون دوسم داشته باشه و دوسش داشته باشم و تفاهم داشته باشیم ولی این خاطرات لعنتی...
و فک میکنم که اون چه حسی داره الان و به چی فکر میکنه.
از خوبی های الانم اینه که به شدت مطالعه میکنم و تو موضوعاتی که علاقه داشتم دارم پیش میرم چون تقریبا تمام تایمی که با ایشون بودم آزاد شده که خیلی هم زیاد بود.
از اونور کلی برنامه برای پیشرفت کاری و شخصیتی و اخلاقی دارم که میتونم بهشون برسم و خوشحالم بابتش.

درود مجدد
علی جان واقعا ناراحت شدم که میبینم حرفهای چند روز پیشم داره کم کم به واقعیت تبدیل میشه ...من تمام این مراحل رو طی کردم و هنوزم ذهنم درگیرشه ...کسایی که اومدن برات نظر گذاشتن و گفتن ممکنه هر کسی گرفتار این خاطرات و دلنگرانیا نشه ..با تمام احترامی که براشون قایلم باید عرض کنم هیچکدوم همچین تجربه ای نداشتن ..کسایی که همچین تجربه ای ندارن هرگز نمیتونن درست قضاوت کنن
من بهت گفتم اون اوایل وقتی از خانومت جدا میشی حس میکنی مهم نیست چون گرمی ..مرور زمان بدی ها رو کم رنگ و خاطرات خوب رو پر رنگ میکنه..و این تازه اولشه ...تمام زندگیت رو تحث تاثیر قرار میده ..طوری که حتی این کارایی که گفتی بهت لذت میده و براش برنامه چیدی دیگه برات ارزش ندارن ...
پسر تو کسی رو که دوس داشتی رو از دست دادی ..شوخی که نیست ..البته من نیومدم اینجا نظر بدم که بهت القا کنم که بیچاره شدی ..بلکه دارم میگم که بدونی جدایی ها به این راحتی نیست ...به نظر من اگه تمام پل های پشت سرتو خراب نکردی و به خاطر چیزهای جزیی از هم جدا شدید برگرد و ازش خواستگاری کن ..امید است با تجاربی که این مدت هر دو به دست آوردید قدر هم دیگه رو بدونید ...اگه هم راهی نمونده .........فقط دعا کن خدا بهت صبر بده