سلام
شما زمانی که کاری نداشتین چطوری ازدواج کردین؟ وقتی کار مناسبی نداشتین اصلا خانمتون چطوری به شما بله گفتن؟خانواده ی همسرتون به عدم استقلال همه جانبه ی شما فکر نکردن؟
29 سالگی یعنی سنی که اگر فردی از سنوات عمرش به درستی استفاده کرده بود میبایست در هنگام رسیدن به اون سن دارای استقلال مالی و فکری و عاطفی و اجتماعی کافی بود تا بدونه ازدواج یعنی یکی از 10 تصمیم خیلی بزرگ و مهم زندگی که در صورت تصمیم به متارکه متاسفانه هر 2 طرف دختر و پسر عوارض بدون بازگشتی تجربه خواهند کرد. شما چطوری و چرا این تصمیم مهم و سرنوشت ساز زندگیتون رو سر سری و سریع و بدون رضایت قلبی و بدون فکر منطقی گرفتین؟ اصلا کسی اون زمان بهتون گوشزد نکرد که این راهی که میری چقدر ظریفه و نیاز به همه سنجی داره!!!
خانمتون احتمالا درون گرا هستن و درون گرایی دلیل بر این نیست که از زندگی چیزی نمیدونن! اصلا فرض رو بر این میزاریم که ایشون خیلی پرتن از زندگی و تو باغ زندگی نیستن و هیچی از زندگی نمیدونن و ... این ها رو باید زمان خواستگاری بررسی میکردین و اگر میدیدین که خانومتون چیزی از زندگی نمیدونن چرا باهاشون عقد کردین؟ زمان کافی برای شناخت هم باید میزاشتین!
ایشون کارمند هستن یک ریالم به من کمک نکرده این جمله از خنده دارترین جملاتی هست که من از بعضی اقایون میشنوم. کمک مالی نکردن که نکردن، اصلا خانم وظیفه مالی در زندگی ندارن، شما زن گرفتین یا شوهر کردین؟
در حال حاضر اول سعی کنین خودتون رو اصلاح کنین و یک بینش صحیحی به زندگی کسب کنین. مرد و زن هر کدوم وظایف جداگانه ای در خانواده دارن تا چرخ زندگی بچرخه و وظیفه ی مالی زندگی 100% به عهده ی مرد هست چیزی که شرع و قانون گفتن! به لحاظ روانشناختی هم اگر مشکلی دارین به مشاوران و روانشناسان و روانپزشکان مراجعه کنین و مطالعه کنین با غر زدن و قهر کردن الکی چیزی حل نمیشه!








علاقه مندی ها (Bookmarks)