استرس نمیذاره به مدرسه برم

[nima1404]

ممنون
راستش من درست نمیدونم باید خودم رو توی جمع قرار بدم یا ندم
خیلی تلاش میکنم به برقراری رابطه ی دوستانه با دیگران ، مدام دلم میخواد با بقیه حرف بزنم ولی هیچ موضوعی برای صحبت کردن به ذهنم نمیرسه
از یک طرف یک ندای درونی بهم میگه آروم باشم و سعی کنم یکمی هم از تنهایی خودم استفاده کنم ، یکمی کتاب هایی که دوست دارم رو بخونم و....
نمیدونم این ندای درونی به خاطر درونگرایی من هست یا نه
فقط فعلا این رو میدونم که خودم را وارد یک جدال کردم ، جدال با شخصیت خودم!!
شخصیت من درونگرا هست ولی من میخوام به هر قیمتی اون رو تبدیل کنم به یک شخصیت برونگرا!!
متاسفانه یک سری آدم تبدیل شدن به الگوی من در زندگیم و آرزو دارم در روابط اجتماعی مثل اونها بشم ، همه باهام گرم بگیرن ، همه بهم توجه کنند و...
مثلا تولد من رو حدود 2-3 نفر از دوستهام تبریک گفتند ، ولی یکی از الگوهای من که هم سن من هست کل بچه های مدرسه توی صفحات مجازیشون تولد اونو تبریک گفتن

شما واقعا چرا دنبال شخصیت دیگران هستین ؟شخصیت خودتون مهم هست واقعا سعی نکنید به کس دیگه ای تبدیل بشین سعی کنید موارد درست رو الگو بگیرین ولی خودتون باشید .اینکه واقعا کسی تولد شما رو تبریک بگه مهمه ؟ نمیگم مهم نیس اما برای من یک سری ادما درنظرم هستن که اغلب فقط دلم میخواد اونا بگن که این اواخر مثلا سال پیش هیچ کس تبریک نگفت و یک تولد یک نفره گرفتم برای خودم
توی این روزا منم واقعا توی بحران هستم و حدودا دوماه هست کاملا در مشکل هستم و واقعا زندگی برام سخت شده اما جز خودم کسی واقعا بهم کمک نکرده پس خودتون رو از دست ندین