ببین من دیدگاهم رو می گم. شاید ناراحت شی ولی این دیدگاه منه. به نظر من پسری که برای ازدواج درآمد جلب کرده باشه و خونواده خودش تو مشکلات مالی غوطه ور باشند یک خودخواه به تمام معنیست و ارزش زندگی نداره. "شاید خیلی از خانومها عکس نظر منو بدن" ولی این نظر منه.
این نشونه بسیار خوبیه" به دید من" که یک پسر تا این حد مسئولیت پذیر باشه. اینا رو اگه بگی بعد می تونی سوالی به این مهمی" که باهاش بمونم یا نه" رو بپرسی. پسر بدی به نظر نمیاد. نه بابت حرفهاش که بابت همین مسئولیت پذیریش. ببین یک قسمت زندگی مشترک رو سعی کن تو بسازی. اگر اون مشکل داره ( خوب مشکلات خونواده و...) سعی کن تو اگر شناختی اون رو و وفرد مناسبی بود برات یک مقدار بهش وقت بده. کمکش کن ( حتی از نظر مالی برای شروع زندگی اگر می تونی) این پول برمی گرده. اینو وظیفه خودت بدون که نسبت به زندگی مشترک آیندت مسئول باشی. اجازه نده بار مشکلات فقط رو دوش اون بیفته و تو یک نظاره گر باشی. اگر واقعا دلیل اون کمک به خونوادش باشه انسان ارزشمندی محسوب می شه. هر انسان با شرفی هم بود این کارو می کرد.( این نظر منه)
این چیز بدی نیست که تو با اون رابطه دوستی رو به قصد شناخت شروع کردی . هراسی نداشته باش. بذار احساسات آروم آروم با شناخت شکل بگیره. تو به نظر اون هرگز دختر بدی نمی شی. مگر اینکه رابطه دوستی پاک و با هدف شما خیلی سریع به احساسات کشیده بشه و یا خدای ناکرده رابطه جنسی!!!
[size=medium]یقین دارم که اگر من رو به عنوان یک پسر یک دختر درک می کرد و فقط یک بار به من می گفت که" سورنا بابت تلاشت برای خونوادت شایسته تحسینی و باعث افتخار "از شوق اشک تو چشمام جمع می شد.[/size] این رو گفتم تا متوجه شی که یک پسر (البته با حداقل معیارهای انسانیت) چه احساسی رو نسبت به تو در همچنین موقعیتی می تونه داشته باشه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)