من هنوز هم آدم درمونده و شکاکی هستم...

[باغبان]

سلام آقای باغبان عزیز
مشخصه خود من دارم اوضاع رو خراب می کنم چون نتونستم خودمو تغییر بدم و آدمی که نتونه خودشو تغییر بده چه ججوری از همسرش می تونه انتظار تغییر داشته باشه ؟

........................


با سلام

ان شالله که خوب باشید .


با تاپیک های قبلیتون آشنا هستم می دونم چه دغدغه هایی دارید،،،، و از طرفی تلاش شما جای تقدیر داره .

بالاخره این زندگی برای شما حتما یه خوبی هایی هم داره که به فکر سازندگیش هستید

و این خیلی خوبه


تو خلوت خودتون یه کاغذ بردارید از خوبی هاش بنویسید ،،،،


..........................................


به نظرم اول روی اعتماد به نفس و عزت نفس خودتون بیشتر کار کنید

خودتون را بیشتر قبول داشته باشید و فکر نکنید که دیگران برای شوهرتون ،،،نسبت به شما جذاب ترند

این خودخوری شما را اذیت می کنه .



یه بچه ای که کل مدرسه را داره میریزه بهم را نباید حکومت نظامی براش اعلام کنیم ،،، چون چیزی درست نمیشه

نقش خانم ناظم یا خانم معلم را در برابر شوهرتون بازی نکنید ،،،،چون به نظرم نظارت بیشتر چیزی را حل نمیکنه


به جاش باید شما حس اعتماد به ایشون بدید - احساس آرامش در کنار ایشون ،،،باهاش دوست تر باشید ،،،بیشتر در کنارش باشید ،،،فضا را معنوی تر کنید !


دریچه اعتماد نباید به گونه ای باشه که با کوچک ترین چیزی ،،این دریچه باز بشه ،،،،،محکم بگیرید این دریچه را !



.....................................


روی خودتون کار کنید ،،،چون بیشترین سرمایه ای که انسان داره همین هست

تمرینات تمرکزی و قطع الگوهای منفی را ادامه بدید .

سعی کنید بیشتر با هم گفتگو کنید ،،

ولی بازجویی نکنید



موفق باشید.

[masomeh2016]

سلام به همه دوستای گلم
اومدم ی خبر خوش و امیدوار کننده از خودم بدم
راستش چند روز پیش طی یک اتفاق خیلی پیچیده متوجه شدم که همسر من چند ماهی هست که این ارتباط رو با اون خانم به طور کامل و کامل و کامل قطع کرده
به هر حال انگار بعد از چند وقت تونستم یک نفس راحت بکشم و انگار توی این مدت یادم رفته بود نفس کشیدن چه جوری هست و از روی اجبار زنده بودم
خیلی خدا رو شکر کردم و نماز شکر خوندم
همسرم توی شب های قدر بعد از چند وقت که دوست نداشت اصلا راجع به این قضیه صحبت کنه خودش سر صحبت باز کرد و گفت که دعا کن تو سال پیش رو دیگه اتفاق بدی برای زندگیمون نیفته

دوستان شاید باور نکنید اما زندگی من توی این مدت آرامش نداشت و الان می فهمم که خیلی ها که با آرامش زندگی می کنند چه لذتی داره
راستش سختی هایی که توی این مدت کشیدم ازم آدم اخمو و بد دلی ساخت و من شکوند به خاطر همین تازه برای من شروع ماجراهای تازست تا این زخم رو کم کم خوبش کنم
سیلی های که این اخیرا به خودم میزدم انقدر محکم بود که یادم نره چه اشتباهی کردم اما الان میگم خدایا شکرت
از همه مخصوصا آقای باغبان عزیز تشکر می کنم که منو توی این مدت تنها نزاشتید

[zendegiye movafagh]

عزیزم بهتره با همین خانم روانشناس جلسات رو ادامه بدی
به خودت استراحت فکری بده و مهمترین چیز آرامشت هست
توکل به خدا کن و تو این شبهای عزیز ازش کمک بخواه برای آرامشت و حل مشکلاتتون

[آنه ماری]

معصومه جان من کاملا درکت میکنم. تمام احساسها و کارهایی که میگی را خودم تجربه کردم و میکنم.هر وقت دلت گرفت و ناراحت شدی گریه کن و خودتو خالی کن. ولی امید داشته باش به اینده امید داشته باش. مطمعن باش خدایی هست اون بالا که همه چیز را داره میبینه. که حواسش بهمون هست.به خدا توکل کن. من مطمعنم خدا بابت صبرمون بابت تلاشمون برای بهبود زندگیمون. بابت این سختیهایی که داریم میکشیم. یه روز یه پاداش خوب بهمون میده.

[آنیتا123]

سلام معصومه جان

توی این مدت اتفاق جدیدی افتاده که حالتون عوض شده؟

همسرتون هم متوجه این حالات در شما شدند؟عکس العمل ایشون چیه؟

[آنیتا123]

خواهش میکنم عزیز.من خیلی خوب درکت میکنم.

ببین من شرایط تو رو تجربه کردم و الان خیلی بهترم.نمیدونم تجربه های من در مورد تو کارآیی داشته باشه یا نه.چون شرایط آدمها متفاوته.

نگفتی عکس العمل همسرت چی بوده.

سوالم به خاطر این بود که خودم خیلی راهها رو رفتم .همسرم رو بخشیدم ولی یکی دو سال هنوز افکار منفی با من بود.

من بخشیدم ولی تصمیمم این بود که در صورت تکرار از زندگیش برم بیرون.برای همین حق طلاق گرفتم.

در نهایت برای خلاص شدن از افکار منفی تصمیم گرفتم کار رو یکسره کنم و خودم رو از دست این افکار نجات بدم.

به خاطر همین ایشون رو یه مدت زیر نظر گرفتم که چیزی ندیدم.تا حدود هفتاد درصد بهتر شدم.

برای بقیش هم در نهایت از خودش کمک گرفتم .بهش گفتم این مشکل من به خاطر یک سری اتفاقات به وجود اومده و من مقصر نیستم.الان هم تنها کسی که

میتونه به من کمک کنه شما هستی.اگر برای من شکی پیش اومد بهت میگم و تو برام روشن کن.البته کاملا براش توضیح دادم که بهش اعتماد دارم و این

شک ها هم یه بیماریه که به وجود اومده و باید درمان بشه.

اون هم کمک کرد و بقیه شک من هم خوب شد.

ببین عزیزم.من نمیدونم برای تو چه راهی بهتره.چون شوهرت رو نمیشناسم.همسر من آدم ساده ای هست .چیزی که من مطمئنم اینه که این شرایطی که توش قرار

داری اصلا خوب نیست و حس میکنم برای راهی چیزی که تو نیاز داری جرات و اعتماد به نفسه.

تو خیلی قوی تر از اونی هستی که فکر میکنی.تو مجبور نیستی این وضعیت رو تحمل کنی.میتونی تغییرش بدی به همون شکلی که خودت صلاح میدونی.

حس میکنم نظرات رو سرسری میخونی.لطفا با دقت بیشتری بخون و بهشون فکر کن.هیچ کس از جمله خانوادت راضی نیستن تو به قیمت خوشحال نگه داشتن

اونا اینقدر زجر بکشی.

لطفا با آرامش و مثل یک زن قوی و منطقی فکر کن و تصمیم بگیر.در برابر همسرت هم اعتماد به نفس داشته باش.

[masomeh2016]

نگفتی عکس العمل همسرت چی بوده.

توی این مدت که من داشتم حداقل به تظاهر تغییر میکردم رفتارهای همسرم هم بهتر و صد البته خیلی بهتر شد باهام ، قبل از عید کار ما به جاهای خیلی باریک کشید اما بعد عید من رفتارم رو مدیریت کردم و همسرم هم بهتر شد
راستش منم دیگه چیزی از همسرم ندیدم اما الان از این ناراحتم که چرا بخشیدم کاش نمی بخشیدم، کاش بیشتر طول میدادم تا ببخشم ، البته اون روزی که اتفاق بر ملا شدن افتاد خیلی روز وحشتناکی بود ولی بالاخره من بخشیدمش
خیلی از دست خودم ناراحتم تا از دست همسرم

سلام معصومه جان من تجربه اي در مورد مشكل شما ندارم ولي از نوشته هاي شما و دوستان به اين نتيجه رسيدم شك شما بيخودي نيست و واقعا عاملي براي شك هست من با ايتا موافقى تنها كسي كه ميتونه به شما كمك كنه خود شوهرتون و اين دو راه داره
١- واقعا شوهرتون با كسي ارتباط نداره و بهتون كمك ميكنه تا شما نسبت به ايشون شكي نداشته باشي و راهكارهاي ديگه كه مثلا از تجربه دوستانم اين بود كه سر خودشون شديدا گرم چيزاي ديگه كردن ميتونين كار كنين ميتونين با كاراي هنري سرتون گرم كنين با كلاسهاي آموزشي يا كارايي كه دوست دارين تا به مرور زمان تو خودتون حل بشه ولي واقعيت اين من احساس ميكنم كلا تموم نميشه شبيه اينه كه پوستتون بخيه بخوره تا عبد جاي اون ميمونه ولي خودش ديگه درد نداره
٢- شوهرتون با كسي رابطه داره در اين صورت كار شما شك نيست بلكه يقين و اين كه بخواين تكليف خودتون رو روشن كنين دست شماست يا رابطه تموم ميشه يا هم با همين وضع زندگي ميكني
اول بدونين واقعا اين احساس در حد يه شك يا يقين بعدش تصميم بگيرين

ممنون از نظرتون
در کل باید بگم که همسر من آدم تنوع طلبی هست .... شما تا آخرش رو بخون ... من از لحاظ ظاهری آدم خوبی هستم با توجه به اینکه قبل ازدواج خیلی سعی کرد که نظر منو مثبت کنه .... اما بعد ازدواج باز هم تنوع طلبی ... در کل باید بگم با اینکه خیلی مهربونه و مسئولیت پذیره .. اما اما خیلی تنوع طلب هست و به محض دیدن ی خانم با ظاهر زیبا رنگ از رخسارش میپره
بهتره عنوان تایپیک رو عوض کنم و بگم که با مرد تنوع طلب چه باید کرد ؟؟؟

به خاطر همین باید بگم که بله متاسفانه من مطمئن هستم که همسر من دائما در حال تنوع طلبی خودش هست ... مطمئن هستم ... اما حالا چطوری رفتار کنم که این تنوع طلبی رو حداقل کاهش بدم ..
به نظر من ساختن ی زندگی بهتره تا بهم زدنش گرچه ساختن سخت تره

[negad]

سلام معصومه جان من تجربه اي در مورد مشكل شما ندارم ولي از نوشته هاي شما و دوستان به اين نتيجه رسيدم شك شما بيخودي نيست و واقعا عاملي براي شك هست من با ايتا موافقى تنها كسي كه ميتونه به شما كمك كنه خود شوهرتون و اين دو راه داره
١- واقعا شوهرتون با كسي ارتباط نداره و بهتون كمك ميكنه تا شما نسبت به ايشون شكي نداشته باشي و راهكارهاي ديگه كه مثلا از تجربه دوستانم اين بود كه سر خودشون شديدا گرم چيزاي ديگه كردن ميتونين كار كنين ميتونين با كاراي هنري سرتون گرم كنين با كلاسهاي آموزشي يا كارايي كه دوست دارين تا به مرور زمان تو خودتون حل بشه ولي واقعيت اين من احساس ميكنم كلا تموم نميشه شبيه اينه كه پوستتون بخيه بخوره تا عبد جاي اون ميمونه ولي خودش ديگه درد نداره
٢- شوهرتون با كسي رابطه داره در اين صورت كار شما شك نيست بلكه يقين و اين كه بخواين تكليف خودتون رو روشن كنين دست شماست يا رابطه تموم ميشه يا هم با همين وضع زندگي ميكني
اول بدونين واقعا اين احساس در حد يه شك يا يقين بعدش تصميم بگيرين

[negad]

كاش منم به اندازه شما اراده داشتم تا زندگيم بسازم درسته كلا مشكلات من چيز ديگس ولي با اين وضع اكثر اوقات كم ميارم و به دنبال جدا شدن ميرم و اصلا اميدي به زندگي ندارم يعني آخر زندگيم خوب نميبينم.

در مورد مشكل شما واقعا نميدونم چي بگم تنها ميتونم بگم شما كه در اين حد شوهرتون دوست دارين و ميخواين زندگيتون ادامه بدين فقط به خدا متوسل بشين تا بلكه شوهرتون به راه راست هدايت كنه هيچ چيزي به ذهنم نمياد و اينم بدونين حلال مشكلات خداست و دست كم نگيرينش. خدا يارتون.

[آنیتا123]

سلام

از این پشیمون هستی که چرا بخشیدیش یا چرا زود بخشیدیش؟

ببین اون اول که آدم متوجه همچین اتفاقی میشه طبیعاتا اونقدر درگیر احساسات منفی میشه که نمیتونه تصمیم درستی بگیره.الان هم پشیمونی نداره.

میتونی در آرامش فکر کنی که میخوای چیکار کنی و در نهایت تصمیمت رو خیلی منطقی به همسرت بگی.

اتفاقا توصیه روانشناسها این هست که توی اوج احساسات تصمیم نگیرین.

اما در مورد اینکه زود بخشیدینش اگر واقعا همینطوره و بدون هیچ شرط و شروطی این کار رو کردین به نظر من زیاد درست نبوده.حداقل میتونستید مراجعه به روانشناس

رو شرط بخشش ایشون قرار میدادید.برای این کار هم هنوز دیر نیست.

نمیدونم نظر من درسته یا نه.ولی فکر میکنم این منصفانه نیست شما به تنهایی بار سختی که مقصرش یکی دیگه هست رو به دوش بکشید.اونم باید بهتون کمک کنه

تا از این حال در بیاین.

میتونید بدون سرزنش کردن اون حال بدتون رو بهش توضیح بدین و ازش بخواین که آرومتون کنه.

در مورد تنوع طلبی هم واقعا نمیدونم چی بگم.متاسفانه بعضی آقایون این خصوصیت رو دارن.من نمیدونم میشه این رو درمان کرد یا نه.

دو حالت داره.یا مرد علیرغم وجود این حس به خاطر عشق به همسرش یا ترس از آبرو یا جدایی یا به هر دلیل دیگه ای این حسش رو کنترل میکنه.

یا زن علیرغم اینکه این خصوصیت همسرش رو میدونه و میدونه که گهگاه باید انتظار شیطنتهایی از سمت همسرش رو داشته باشه توی این رابطه میمونه.

به نظر من خانمهایی این کار رو میکنن که هیچ راه دیگه ای جز موندن تو همچین زندگی ندارند.وگرنه موندن توی یه زندگی که بدونی همسرت در حال خیانت هست

واقعا سخته.

همسر شما بعد از اینکه خیانتش رو شد چه قول و تعهدی مبنی بر عدم تکرار به شما داد؟