عبور از خودخواهی و منیّت مدخل خلوص است و خلوص، مهرو محبت به خدا را موجب می شود که هرچه جلوتر می رود عشق و شور در پی دارد و رهایی و سرخوشی
عاشقی دانی چه باشد جان و تن بگداختن
غیر مهر دوست را از دل برون انداختن
از خودی بیخود شدن ، دوست را جستن به جان
ترک درمان کردن و با درد عشقش ساختن
و ......
و خلوص در واقع، حاصل کار است. یعنی اگر مسیر پیش از آن را در برابر سختی و مشکل و ..... تا اینجا به درستی پیش آمده باشیم ، پاداش و حاصل آن می شود، رهنمون شدن به سوی خلوص.....
و این یعنی از مشکلاتی که تهدید کننده سلامت و آرامش و رشد و سعادت و ..... بوده فرصتی ساختن برای رشد و تعالی و آرامش و لذت و شعف و مگر ما غیر از رشد و سعادت و آرامش و لذت ..... چیز دیگری که ارزنده باشد می خواهیم ؟ آنهم از نوعی ماندنی و پایدارو افزون شونده .
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)