سلام شیماخانوم گل
تمرین کن
مثلا در مورد بروز شادی و هیجان شدید : دلت میخواد جیغ بزنی و قهقهه سربدی ولی والد درونت میگه نه زشته مثل یه خانم باشخصیت فقط تبسم کن. شما بیا یک رفتار مناسب جدید رو تعریف کن برای خودت که مثل هیچکدوم اینا نباشه.نه مثل تبسم نه قهقهه. جوری لبخند بزن که دندونات پیدا بشه و برق شادی هم تو چشمات یه ذوقی کن و یه جمله کوتاه بگو مثلا وااای چه خوب. جلوی آینه تمرین کن ِشما اگر واکنش جدیدی معرفی کنی و ذهنت هم تشخیص بده که بلهههه این رفتار خیلی هم بهتره کم کم خودش اینو جایگزین میکنه. برای شروع میتونی یه موقعیت در گذشته رو انتخاب و باز سازی کنی و توش واکنش مناسب تر رو جایگزین کنی.
این کار خیلی تاثیرخوبی داره. اتفاقا فکر کردن در مورد اینکه چه رفتاری درست تر و بهتره خیلی خوبه و باعث میشه هوش اجتماعیت تقویت بشه.
هرگز اگر رفتار نامناسبی هم داشتی احساس حقارت نکن فقط احساس شاگرد بودن در این دنیای بزرگ رو داشته باش که دنبال یادگیری و بهتر شدنه. هیچکس کامل نیست . در کنار تمرین بذای اصلاح واکنش های احساسیت این ها رو هم به ذهن بسپار:
همه انسان ها عیوبی دارند که بر ما پوشیده است
عیوب من طبیعی و جزو خصلت انسانیم هست و من در تلاش برای بهبود آنها هستم.
خودت رو باوجود عیب هات بپذیر و دوست بدار.
قرارنیست همه آدمها مارو تایید کنند .
نظر آدم ها در طول زندگی در مورد آدم های مختلف تغییر میکنه پس دلخوش به تعریف ها یا ناراحت از عیبجویی هاشون نباش که ثابت نیست.
رفتار خودت رو با دیگران نسنج.حتی اگر دیدی رفتاری رو دیگران بهتر انجام دادند سعی کن اون رو تمرین کنی تا تو هم در موقعیت های مناسب انجام بدی.از دیگران بیاموز. رفتار خوبشون رو در خودت پرورش بده و رفتاری که به نظرت بد اومد رو تلاش کن انجام ندی.
تلاش نکن در چشم انسان های تنگ نظر بزرگ جلوه کنی چون معیار اونها برای بزرگی تنگ نظرانه است.

پیشنهاد میکنم پله پله به سمت خواسته هات قدم بردار .
سوال من: چه مدل لباسی رو دوست داری بپوشی که نمی پوشی؟چجوری هست مگه؟ با عرف خانواده شما جور نیست?
موفق باشی