رابطه اشتباه و ترس و پشیمانی

[nardil]

سلام خدمت همگی
همه ی پستهایی که دوستان لطف کرده بودن و نوشته بودند رو با دقت خوندم و از نظر خودم توصیه های خوبی بهتون شده بهارجان که اگر بهشون عمل کنید ان شاالله دستاوردهای خوبی براتون به همراه خواهد داشت.
من قبول دارم که خیلی از ویژگی های روحی و شخصیتی و روانی رو خانواده به فرزند منتقل میکنه. برای مثال همین اعتماد به نفس به اندازه و معقول رو در مرحله ی اول فرزند از والدین کسب میکنه. اما وقتی خودشون اون خصوصیت رو ندارن چطوری به یکی دیگه منتقلش کنن؟! لااقل در کشور ما که سابقه ی زندگی در اون رو دارم و با مردمش کنتاکت زیادی داشتم درست مثل اینه که بچه ی خانواده ای برای سپری کردن دوره ی دبیرستان و دانشگاه نیاز به یادگیری درس فرضا شیمی داره اما والدینش سیکلن یا 20 سال پیش یه دیپلم گرفتن و طبیعتا الان علم و دانش شیمی ندارن که به فرزندشون اموزش بدن. مباحث تربیتی هم همینطورن. تا جایی که چشمم کار میکنه میبینم که مخصوصا در نسل ما چون والدین مهارت و هنر زندگی نداشتن و خودشون هم به اصول تربیتی صحیحی مزین نبودن نتونستن و اصلا نمیتونستن که این اصول تربیتی رو به فرزندانشون منتقل کنن.
خیلی توی صحبت هات به خانواده ت و رفتارهای ناشایست و غیر علمیشون اشاره کردی برای همین لازم دونستم بهت یاداوری کنم که عزیزم رفتار والدین رو بعد از 50-60 سال نمیشه تغییر داد مخصوصا زمانی که روشنفکر نیستن و تحصیلات ندارن و خودشون به زشتی رفتار و اشتباه بودن گفتارشون علم ندارن! اما رفتار و نگرش شمای جوان تحصیل کرده رو میشه تغییر داد. پس خواهش میکنم کلا بیخیال خانواده شو. یعنی حرفشونو بشنو اما واکنشی نشون نده و باهاشون وارد بحث نشو هرگز. کنتاکتت رو باهاشون کم کن. بیشتر به زندگی شخصی خودت فوکوس کن. هیچ تلاشی نکن تغییرشون بدی اما رفتار و گفتارشون هم برات مهم نباشه. فاصله ت رو باهاشون حفظ کن و به همه نشون بده که برای خودت حریم خصوصی خاصی قایلی، با هر کسی هم کلام نمیشی و هر کسی نمیتونه باهات لینک بشه. با افرادی که تو رنج سنی خودت هستن و تحصیلات و موقعیت اجتماعی مشابه یا بالاتری دارن لینک برقرار کن. سرت همیشه تو اموزش باشه و وقتت رو با افراد لول پایین ویست نکن.
موفق باشی عزیزم