سلام دوست خوبم. به همدردی خوش اومدین.
دوست عزیزم شما با موفقیت مقاطع دیپلم و کارشناسی رو تمام کردین و به سلامتی وارد مقطع ارشد شدین. یعنی هوش و استعداد کافی و پایه ی علمی مناسب برای ادامه ی تحصیل و ورود به مقاطع تحصیلی بالاتر رو دارین پس با حرفای الکی خودتونو گول نزنین.
من هم چون تمام این سالها رو پشت سر گذاشتم و الان اواخر دوره ی دکتری در یکی از دانشگاه های دولتی ایران هستم دقیقا متوجه هستم که چی میگین. جو دانشگاه های ایران به گونه ای هست که در تمام مقاطع تحصیلی دانشگاهی، شما هر چقدر هم که دانشجوی تاپ و فعالی باشین اما خدای نکرده به اساتیدی برخورد کنین که به لحاظ علمی کم سواد و به لحاظ فرهنگی و اخلاقی در لول های پایین هستن که با کلی روش های غیر اصولی و غیر استاندارد!!! کرسی استادی دانشگاهی رو اشغال کردن، کارتون سخت خواهد بود. این عده برای اثبات جایگاهی که به اشتباه اشغال کردن در موارد متعددی دست به کارهای عجیب نامتناسب با جو علمی دانشگاه میزنن. بر فرض مثال زمانی که دانشجویی سوالاتی ازشون میپرسه که به واقع اگر سوال صحیح باشه توان علمی پاسخگویی به اون سوال رو ندارن یا اگر سوال غیرصحیح باشه توان علمی اصلاح سوال و سازمان دهی منظم ساختار ذهنی دانشجو رو ندارن اقدام به تمسخر دانشجو و خودشیرینی های بی مزه و لوس یا در بهترین حالت ضعیف جلوه دادن پایه ی علمی دانشجو در مقاطع کارشناسی و ارشد میکنن و چون در مقطع دکتری با همکارانشون به نوعی طرف هستن و از طرفی دانشجویان دکتری سواد کافی و اشراف لازم در موضوع و همچنین تیزبینی خاص خودشون رو دارن این اساتید رویه ی دیگه ای اتخاذ میکنن مبنی بر اینکه خانم/ اقای دانشجوی دکتری شما گویا دروس کارشناسی یا ارشد رو فراموش کردین/من خیلی سرم شلوغه و الان کلاس با دانشجوهای کارشناسی دارم/ باید الان به جلسه ای مهم برم/ حرفای بی ربط از اینور اونور که تایمی برای بحث علمی و سوال و جواب نمونه که دیگه خیلی تابلو شده این حرکت مخصوصا برای ما دانشجویان دکتری.
این عزیزم ضعف شما نیست بلکه سیستم اموزشی ما اشتباهه و حتی به مقطع دکتری رسیدی بیشتر متوجه این موضوعات میشی. توصیه ی من به شما اینه که اصلا به این حرفها و رفتارهای اساتید اهمیت ندین و با جدیت رو درساتون تمرکز کنین.
علاقه مندی ها (Bookmarks)