سلام...
خانم عطر یاس، مطلبتون رو مطالعه کردم...
یک سری نکته به ذهنم رسید که عنوان میکنم، انشاءالله برای شما مفید باشند:
1) در روابط عاطفی، کلماتی مثل " ممنوع" ، "باید" و از این قبیل نداریم...
شما نباید فرد مقابل رو چک کنی. هر انسانی اگر بدونه با حرف راست و صداقت مشکل حل میشه، هیچگاه تن به دروغ نخواهد داد..قطعا ایشون عادتی مثل بد اخلاقی و عکس العمل های تند از شما سراغ دارند که ترجیح میدن به شما دروغ گفته و عذاب وجدانش رو تحمل کنند.
2) اگر پدر و مادر، دوستان، افراد حاضر در انجمن و به طور کلی، هر فردی نسبت به شما برداشتی داشت، قضاوت خودشه ولی بدونید از اینکه شما رو بداخلاق یا تندرو خطاب کنند نفعی نمیبرند... هر آنچه ببینن عنوان میکنن و حتما حسشون از برخورد شما اینه که چنین برداشتی رو بیان میکنن. خواهش میکنم ناراحت نشید... بجای این موضوع، باید یک سری کتاب مثل "مردان مریخی، زنان ونوسی" یا کتاب " نیمه تاریک وجود" رو مطالعه کنید تا بهتر خودتون رو تغییر بدید و مهمترین موضوع اینه که مرد هارو بشناسید...
3) شما یک مادر برای شوهرتون نیستید و حق ندارید ایشون رو مطابق میل خودتون تغییر بدید. سن کمتر ایشون حتما مسئله ساز میشه ولی شما باید با سیاست زنانه ایشون رو سمت خودتون بیارید نه با مدیریت مردانه!
وضع قانون، مدیریت منطقی و خشک، ایجاد باید و نباید ها و ... موضوعاتی هستند که از جانب خانم ها نباید مطرح بشن... این مسائل جنبه مردانه دارند. مرد ها برای فرار از این خشکی ها به حس آرامش دهنده خانم خودشون نیاز دارند. نباید جلوی همسر هم همون منطق خشک مردانه یا قانون های بدون عاطفه رو ببینند.
=========================================
شما با همه وجود به ایشون علاقه دارید... لطفا در این مرحله که هنوز هیچ تعهد و قانونی برای شراکت در زندگی تعیین نشده، همونطور که والدین فرمودن، تحمل کنید و موضوع رو رسمی کنید. در هنگام آشنایی و ازدواج، امکان تحقیق، صحبت درست و ... وجود خواهد داشت.
=========================================
رفتار درست اینه که عطوفت زنانه رو بیشتر کنید و بجای زیرسوال بردن تمام کارهای مرد، به اون بها بدید...
این مرد، برادر کوچک یا پسر شما نیست...
هیچوقت دنبال مچ گیری نباشید، اگر میدونید دروغ گفته، دنبال ثابت کردن نباشید... دنبال دلیلش بگردید...








علاقه مندی ها (Bookmarks)