شب قدر واقعا برای چه دعا میکنیم؟‌

[Eram]

سلام دوستان

ممنون زلال عزیزم شاید حق با شماست.

آدم نباید زیادی سخت بگیره شاید سخت گرفتن باعث دوری از خدا بشه همانطور که سهل انگاری باعث دوری از خدا میشه حد وسط بهترین حالتشه که نه انقدر به خودت سخت بگیری که کل گذشتت رو زیر سوال ببری و بخوای از فردا آدم دیگه بشی و نه اونقدر آسون بگیری که با خودت بگی خدا بزرگه و همه چیو میبخشه پس واسه تغییر دست به کار نشی.
حد وسط اینه که به اشتباهاتت آگاه باشی و سعی کنی به تدریج عادت های بد رو کنار بگذاری و عادت های خوب رو جایگزین کنی با صبر و امید و قدم به قدم پیش بری.
من حالا که نگاه میکنم میبینم از قدر پارسال تا امسال ظرفیتم بیشتر شده,تجربه ام بالا رفته ،بیشتر خودم بودم و کمتر توقعات زیاد از خودم داشتم ،کمتر دنبال تاییدگرفتن بودم و بیشتر رضایت خدا رو در کارهام جستجو میکردم. پس آدم بیخیالی نبوده ام. خداروشکر...

میبینم که راه من روشنه و خدارو شکر میکنم هر چند آهسته اما در حرکتم .خداروشکر

و اما سرعت بخش این حرکت خوب میتونه علاقه و توجه به خداوند و امامانمون باشه.
راه دل کندن از این همه دنیایی شدن سخته اما اگر رشته رشته دلبستگی ها بریده بشه سخت نیست. همیشه تغییر سخت نیست گاهی فقط بریدن اولین رشته سخته ولی لذتش برای بریدن رشته های دیگه کافیه و البته نباید توقع داشته باشیم توی این زندگی کوتاه رشته های دنیوی ما کاملا کنده بشه اما همینکه حرکت کنیم ارزشمنده.
به قول دوستمون جهاد اما در مقیاس کوچک خودمون رو داشته باشیم.
خودمون باشیم و خدارو محور زندگی قراربدیم تا احساس کنیم همه چیز داریم. اگر دنیارو محور قراربدیم جز سردرگمی و پریشانی نمیشه.دنیا دائما در حال تغییره و پیروی از اون مخالف آرامشه اما خداونده که ثابت و بی انتهاست...


ِ