درد دل امشب من با خدا

[میشل]

زلال جان، عزیزم... نمی دونم این چه سلولیه که اینطور خودت رو به در و دیوارش می کوبی.

اما انگار باید یه جور دیگه ای، از یه زاویه ی دیگه ای، بهش ضربه بزنی که بشکنه... بشکنه و ازش پر بکشی.

و اگه از تمام زوایا و با تمام توان ضربه زدی و نشکست. بهتره ولش کنی و بری سراغ بدنسازی. حتما این بدن کنونی، این ساختار کنونی، به اندازه ای قوی نیست که بتونه این دیوارها رو بکشنه. وگرنه تا حالا شکسته بود.

خدایا دلم میخواد با صدای بلند اسمتو فریاد بزنم. اینقدر بلند که .....

انگار حسابی گمش کردی که نیازت می شه اینقدر بلند فریادش بزنی.

بزن ساختار ذهنی کنونی رو بشکن. یا یه ساختار درست، شکستن هیچ دیواری و برگشتن از هیچ بن بستی، اینقدر طاقت فرسا و طولانی نمی شه.