با تشکر از همه دوستانی که نظراتشون را بیان کردن.
من تا این سن که رسیدم هیچ تمایلی به ارتباط با جنس مخالفم نداشتم. برای این موضوع هم خودم از لحاظ عقلی مخالفم. منتها چون یه روحیه خیلی حساسی دارم یعنی تا حدی که یه آدم نیازمند میبینم تا چند روز فکرم درگیرش میشه که کاش میتونستم کمکش کنم.اینم یه مرضی که دارم.
این آدم هم اصلا دست بردار نیست میگه من که باهات کار ندارم فقط بزار مثل دوستهایی که باهات صحبت میکنن و بهت پیام میدن منم مثل اونا باشم. میگه منم تنها هستم .همه بهم توهین میکنند.باشه تو هم مثل بقیه آدم ها.
والله منم نمیدونم چی میخواد خودمم تمایلی ندارم فقط دلم براش میسوزه. میترسم بره یه بلایی سر خودش بیاره یا یه مشکل دیگه براش به وجود بیاد اونموقع آهش دامنم بگیره.
از خودش میپرسم میگم میخوای چیکار با من دوست بشی اصلا برات چه خیری داره. میگه من فقط میخوام باهات دوست باشم چرا میترسی من که الان دخنترم دیگه. میخوام تا آخر عمر باهات صحبت کنم.

- - - Updated - - -

نقل قول نوشته اصلی توسط tamas نمایش پست ها
دوست عزیز
از نظر روانشناسی بین یک دگر باش یا همجنس گرا با کسی که تمایل به دوجنس داره متفاوته!
کسی که دگرباشه از نظر کتب روانشناسی مشکلی نداره و کسی که که به دو جنس تمایل داره یک منحرفه جنسیه ی!
موردی که در ایران بیشتر باهاش روبرو هستیم تمایل به دو جنسه که یک انحراف جنسی محسوب میشه و این نوع اختلال به سختی به درمان جواب میدن یا شاید هرگز جواب ندن پس اگر جزو این گروه باشن کمک کردن به ایشون کار شما نیست و تنها به خودتون و ایشون ضربه می زنید
و اگر یک همجنسگرا باشن باید ببینید ایا شما منحرف جنسی هستین که می خواید با ایشون رابطه داشته باشین؟یعنی تا حالا به این موضوع فکر نکردین که به جنس مخالفتون تمایل دارین یا همجنس خودتون یا می خواید با هر دو رابطه داشته باشین؟اگر جزو این گروه باشن می تونن شما رو دچار انحطاط اخلاقی کنن که رهایی از اون کار راحتی نیست!
بهتره کمی علمی با مسائل برخورد کنید.
نه عزیزم من اصلا جزو این گروه ها نیستم.من یه آدم عادی این جامعه هستم. اون طرف هم میگه با اینکه دختره ولی هیچ حسی به پسر ها نداره خودش رو همیشه در قالب یه پسر میبینه و میخواد چند سال دیگه که امکاناتش فراهم شد عمل کنه و پسر بشه.

- - - Updated - - -

با خودم میگم این همه آدم تو این شهر هست چرا این باید جلوی من در بیاد. الان نزدیک یه هفته هست که جواب پیام هاش نمیدم ولی فکرم درگیرش انگار یه غصه تو دلمه به خاطر این آدم.
تقصیر خودش نبوده که اینجوری بوده بدبخت.
به خودش هم گفتم که با یک روانشناس صحبت میکنم اگه صلاح دید با هم صحبت میکنیم.