سلام دوست عزیز
ممکنه بگین چرا از پسرخالتون فرار میکنین؟
آیا فقط به این دلیل که چون شمارو به زور به ایشون دادن ازش دافعه دارین یا ...؟
من توصیه میکنم یه مدت این فرار کردن و ذهنیت قربانی شدنو بذارین کنار و به خصوصیتهای مثبت ایشون تو خلوتتون فکر بکنین ..
اگر نمیتونین بین نقاط مثبت و منفی ایشون فرقی قائل بشین اونارو اینجا بنویسین تا دوستان کمکتون کنن..
به هیچ وجه مشکلتونو سمت مرثیه خوانی و افسردگی پیش نبرین , بلکه ببینین چطور میتونین راههای مختلفی رو به سمت رها شدن از این افکار پیدا کنین..
یک فرجه ای در حد یک ماهه برا خودتون وقت تعیین کنین و رفتارهای قبلی که داشتینو کلا تعطیل کنین و آدم جدیدی بشین..
مثلا به بیماریتون فکر نکنین .. با نامزدتون برین تو فاز عاشقانه حتی اگه دروغکی باشه .. با هم برین بیرون و تفریح و خوش گذرانی..
با هم قدم بزنین و دستای همو بگیرین ..با هم تو پارک چایی بخورین .. دعوتشون کنین برا شام و براش لباسهای شیک بپوشین .. آهنگهای عاشقانه گوش بدین و خودتونو با هم تجسم کنین و غیره..
فقط یک ماه اینکارارو انجام بدین و منتظر جوابش نتیجه و جوابش نمونین.. بعد از این مدت همینجا گزارش بدین که ایا در شما اتافاقاتی رخ داد یا نه ..








علاقه مندی ها (Bookmarks)