سلام
چه خوبه یه همچین خواهری هستین؛ آفرین.
پسرا تو این سن بیشتر دوست دارند بهشون اعتماد بشه، مسئولیت داده بشه(نه دستور). خیلی نیازی به همدلی و همراهی نیست! در واقع همراهی کردن باهاشون همون قبول کردن اینه که بزرگ شدن.
در خصوص فاصله گرفتن تو خیابون؛ بالاخره رفتار پدرتون بی تاثیر نیست.همین طور تا حدی میخواد بگه من دیگه بچه نیستم که با بزرگنرم اونم از نوع زن (طیق الگوی فکری پدرش؛ این نظر من نیست) بخوام بیرون برم که مواظبم باشه.
نشون ندید که نگرانشید؛ بلکه اینقدر قبولش دارید که نگرانش نمیشید.
یه مقدار که به غرورش احترام بذارید و اجازه بدین بزرگ شدنو احساس کنه اونوقت نیازی نداره که تو خیابون ازتون فاصله بگیره که ثابت کنه بزرگ شده.
من دیوانه چو زلف تو رها میکردم / هیچ لایقترم از حلقه زنجیر نبود
علاقه مندی ها (Bookmarks)