همه ما دوست داریم بتونیم بهت کمک کنیم و اینکه یک روز بری خونه خودت همراه با همسرت وشاهد موفقیت هات باشیم واین تاپیک هات بروند جزو به نتیجه رسیده ها.
زمانی بود که خود من اونقدر تحت فشار بودم که یادم می یاد راجع به فرزند اولم تاپیک زدم یکی از کاربران یک پست خیلی معمولی گذاشت که بیشتر مراقب باشم در اون شرایط اون پست برای من خیلی آزار دهنده بود وواکنش نشان دادم اما بعد از سال ها که اون پست رو دوباره خوندم متوجه شدم اشکال به خاطر حساس بودن زیاد من بود و گرنه اون یک پست معمولی بود.
در جایی یادمه مدیر یه مطلبی گذاشته بودند با این مضمون که :
اگر شما بخواهی در یک شهر رفت و آمد کنید 2 راه دارید:
1- همه کوچه ها وخیابان ها را فرش کنید
2- به پای خود کفش کنید.
آدم هایی که احساسات وهیجانات قوی دادند اتوماتیک وار راه اول را انتخاب می کنند یعنی همسر ، دوست و آشنا باید تغییر کنن وضعف هایشان حل شود تا قابل تحمل بشوند.
اما اگر بتونیم احساساتمون رو کنترل کنیم ودر این زمینه قوی بشیم مثل اینه یک کفش به پا داریم.
در آن صورت حتی اگر ضعف های دیگران برطرف نشه ماها کمتر ناراحت می شیم.
لینک زیرهم دراین رابطه هست.
زودرنجی چه بلایی بر سر ما می آورد؟!
علاقه مندی ها (Bookmarks)