پشيمونم از همه كارهايي كه كردم

[maryam123]

نسیم جان خودتو سرزنش نکن الان...فقط ارامش بده به خودت...خوب یا بد غلط یا درست یه سری کارها انجام شد....تو هم از روی دلخوشی این کارا رو نکردی...تحت فشار بودی...

حتما بدی های همسرت رو هم در نظر بگیر...بشین بنویسشون...من اون موقع ها یه دفتر داشتم که بدی های همسرمو توش مینوشتم چون تا بحثمون میشد و کار به کتک خورن من میرسید به نیم ساعت نرسیده من با بدن کبود، از ترس طلاق شروع میکردم به منت کشی و ....اما با این کارم (نوشتن بدی هاش) خب خیلی مقاوم تر شدم.در حالت های عادی هم سراغ این دفتر نمیرفتم.هنوزم دارمش...
باور کن من اگر مقاوم بودم جلو همسر سابقم شاید زندگی سابق منم دوام میاورد.. روز اخری که با لیاس پاره و صورت کبود داشتم از خونه اش میرفتم مادرش بهش گفت جلوشو بگیر نذار بره....یه حرفی زد که تا روزیکه زنده ام موند توی گوشم...گفت ولش کن بذار بره.میره ده کیلو لاغر میشه از دوری من و خودش به غلط کردن میفته و برمیگرده...و اون روز اخرین روزی بود که من اون اقا رو به عنوان همسرم دیدم و با یه چمدون از خونه اش رفتم که رفتم....توی دادگاهها خودش میگفت چی شد انقدر محکم شدی تو ؟!
الانم نسیم جان جز صبر کار دیگه ای نمیتونی بکنی
اگر بخوای خودت برگردی شاید بشه جریانت مثل من و همسرت رو جری تر کنی....بخاطر همین صبوری کن

کار کن نسیم کار کن...تا میتونی...انقدر از جسمت کار بکش که دور از جونت شبا مثل جنازه فقط بیفتی تو رختخواب....من اون زمانها انقدر کار میکردم که هر شب جلوی تی وی خوابم میبرد...درسته ساعتهای بدیه....میفهمم.اما اگر مشغول نکنی خودتو یهویی کم میاری
دنیا همیشه اینجوری نمیمونه...بالاخره یا طلاق میگیری یا انشالله مشکلت حل میشه...فقط فشار نیار...داغون نکن خودتو...
اگر تهرانی حتما به کهریزک زنگ بزن...اونجا پیر زنهایی هستن که هیچ کس رو ندارن...برو اونجا خودت با دست خودت میوه بذار دهنشون...باهاشون حرف بزن...دلشون رو شاد کن.ازشون بخواه برات دعا کنن.ادمهای دل شکسته ای هستن که دعاشون گیراست...
من واقعا خودم نمیدونم بنده خوبی هستم که انقدر بدبختی سرم میاد یا برعکس بنده افتضاحی هستم که بازم انقدر بدبختی سرم میاد..
در هر حال من برات دعا میکنم
همه در حق هم دعا کنیم
شاید گشایشی تو کارهامون شد
به حق ابروی حضرت زهرا س