چگونه از خواهرم حمایت کنم ؟!

[سرشار]

سلام دوستای عزیزم

خانم شیدا خیلی خیلی خیلی ازتون ممنونم.خیلی لطف کردین.ممنونم که مثل همیشه توی تاپیک من شرکت کردین . ان شالله عوض خیر ببینین.

ازش پرسیدم دلت میخواد من با این یارو چه کار کنم؟ اولش گفت برو بزنش که دیگه بهم پیام نده. بعد گفت گناه داره ولش کن.بعد گفت : اگه دوباره مزاحم بشه چی.آخرشم گفت : من نمیدونم اصلا !!!

خواهرم هر بار این آقا رو بلاک میکنه ولی متاسفانه بازم پیام میده !!! به حساب خودش میخواد برای خواهرم دام پهن کنه.به خدا موندم چی کار کنم. شیطونی میگه از طریق تلگرام خواهرم باهاش قرار بذارم ، بعد برم اونجا پدرشو در بیارم.شاید اگه یه سال پیش بود همین کارو میکردم. ولی یه چند وقتی میشه که تصمیم گرفتم عاقلانه رفتار کنم.

شیدا خانم اگه به خودش باشه به نظرم بدش نمیاد که برم یه دل سیر یارو رو کتک بزنم. آخه این یارو با این کاراش باعث شده که خواهرم جلوی من خرد و کوچک بشه.هر چند من باهاش صحبت کردم و بهش اطمینان دادم که متوجه موقعیتش هستم و خوب میدونم که از همه دنیا پاک تر و معصوم تره. ولی انگار این حرفا و صحبتا براش قانع کننده نبودن و بازم خودشو بی دلیل مقصر میدونه.

خانم الهه زیبایی ها از شما هم خیلی ممنونم.خوشحالم که لطفتون شامل حالم شده.

درست میگید انگار خدا برامون خواسته. وگرنه با شناختی که از خواهرم دارم محال بود که کسی متوجه بشه و این مرتیکه هم همینطور به آزار و اذیتاش ادامه میداد.
باور کنین من تا حالا از گل نازکتر بهش نگفتم . سر این جریانم تموم سعیمو کردم که حداقل از جانب من صدمه و آسیبی نبینه و چون مطمئن بودم خواهرم بی گناهه، از همون اول باهاش بهترین برخورد ممکن رو داشتم و سعی کردم تا جایی که میتونم ازش حمایت کنم.حتی دیشب با اینکه خیلی خسته بودم بردمش گردش ، واسش آبمیوه و بستنی خریدم و سعی کردم حسابی از دلش در بیارم.
خدا میدونه که به اندازه جونم دوسش دارم . دیشب توی ماشین وقتی که حرف میزد بغض گلومو گرفته بود ولی به زور خودمو نگه داشتم که متوجه ضعف من نشه. بعدشم هزار بار خودمو لعن و نفرین کردم که چرا حواسم به خواهرم نبوده و ...
من خواهر دوقلومو توی زلزله از دست دادم و هنوزم که هنوزه بعد چهارده سال داغش بدجور روی دلم سنگینی میکنه.حتی وقتی که می خواستم ازدواج کنم عاشق کسی شدم که خیال میکردم خیلی شبیه خواهرمه . شاید به همین دلیل بود که جدایی از اون دختر خانم برام اینقدر سخت و غیر ممکن به نظر می رسید. وقتی اون رفت انگار دوباره خواهرمو از دست دادم.از دست دادن اون خواهرم باعث شد خیلی روی بقیه آبجیام حساس بشم.وقتی میبینم آبجیم ناراحته و خجالتش میشه توی چشمای من نگاه کنه ، دلم میخواد ....................................


شاید باورتون نشه ولی دیشب اینقدر روحم در عذاب بود که نصفه شب لباسامو پوشیدم که برم جلوی خونشون آبروریزی راه بندازم و درست و حسابی از خجالتش در بیام.ولی به خاطر آبروی خواهرم ازش گذشتم.

دشمنی خانوادگی باهامون نداره.برعکس اتفاقا خانواده ها خیلی هم با هم خوبن.حتی تا قبل از این ماجراها من دایی صداش میزدم و اونم احترام خیلی زیادی برامون قائل بود . ولی این روزا آدم به چشم روشنشنم نمیتونه اعتماد کنه.

همونطور که گفتم متعهله و حدود چهل و خورده ای سن داره ( راستی ممنون که غلط املایی واسم میگیرین. دستتون درد نکنه.البته من همیشه متاهل رو اشتباه می نویسم. تا حالا توی چند تا تاپیک دیگه هم دوستان اشاره کردن ولی بازم یاد نگرفتم)
ممنون که واسم نوشتین.خیلی خوشحالم که دوستایی مثل شما دارم.