با عشقم خوشبخت ترم یا با کسی که عاشقمه؟

[sahar.66]

سلام ممنونم که وقت گذاشتید و با حوصله جوابمو دادید. درباره خودم باید بگم من 29 سالم هست و پدرو مادرم همیشه باهام جوری رفتار کردن و فضایی برام به وجود اوردن که توی مسائلم کاملا تصمیم گیری با خودمه و میتونم دربارش باهاشون صحبت کنم الان پدرم تقریبا در جریان این رابطه هستن و سربسته یه چیزایی بهشون گفتم. این آقای همکلاسیم خیلی اصرار داره بیان خواستگاری و حتی مادرشم هم منو دیدن ولی من میگم فعلا صبر کنن چون خواستگاری اومدن چیزی رو عوض نمیکنه و فقط منو توی فشار میگذاره که زودتر تصمیم بگیرم. درباره پسر اول هم همینطور خانوادم در جریان بودن و این چندسال تقریبا نامزد محسوب میشدیم. موضوع اینه که فکر میکنم مشکلم شخص خاصی نیست توی این چند ماه چندتا خواستگار بهم معرفی شده که هیچکومشون به دلم ننشست و بعد این مدت همکلاسیم تنها کسیه که حس خوبی بهش دارم اما میدونم که این حس عشق نیست. میترسم هیچوقت اون احساسو با کس دیگه تجربه نکنم. میدونم که میتونم یه زندگی آروم با کسی که دوستم داره داشته باشم اما نمیدونم ارزششو داره یا نه و نمیدونم میتونم با کسی که عاشقش نیستم تا ابد توی خونه زندگی کنم یا نه

خواهش میکنم.
ببینین لازم شد مطلبی رو بیان کنم.
فراموش نکنین ما باید از طرف مقابلمون مطمئن بشیم، نه از جانب خودمون.
شما خونوادت در جریان بودن خب تا اینجا خوب پیش رفتین . اما خانواده ی طرف مقابلتون چقدر قدم مؤثر برداشتن و آیا اونها اصلا در جریان بودن یا ایشون بشما گفتن پدر و مادرم در جریانن؟!
آقایی بودن که دوست دختر داشتن و البته والدینشون در جریان بودن اما به اونها گفته بودن فقط دوست دختره و نه چیز بیشتری.
کسی که برای تشکیل زندگی ابراز علاقه میکنه باید قدم های مؤثری هم برداره، اینطور نیست بگه میخوام و بد هیچ کاری انجام نده.
فرمودین نامزد محسوب میشدین، آیا خواستگاری رسمی کردن و انگشتر نشان دست شما بوده یا صرفا رفت و آمد و عاشقی رو نامزدی محسوب کردین؟
ببینین میگین چند سال ... قطعا فراموش کردن و خودسازی دوباره زمانبر خواهد بود و نمیشه با زخم رابطه ی قبل وارد رابطه ی جدید شد.
در این چند سال حداقل باید چند قدم اساسی بر میداشتن و الان حداقل زیر عقد میبودین ..پس همون دوست دختر محسوب میشدین و ایشون برنامه ی خاصی برای ازدواج نداشتن.
عرض کردم خدمتتون اگر کسی رو نمیپسندین مشکلی نیست، بشرطی که رابطه ی قبل رو کاملا فراموش کرده باشین.
اگر صرفا به همکلاسی خودتون احساس خوبی دارین اما نپسندیدین و جذبش نمیشین حتما خاتمش بدین که نه ایشون ضربه ی عاطفی بخورن و نه بشما فشار روانی بیاد.
زمان باید بگذره و معیارهای شما برای افرادی که وارد زندگیتون میشن تغییر کنه.‌باید به گذشته به دید تجربه نگاه کنین و خطاهای قبل رو تکرار نکنین.
عجله ای برای ازدواج نیست و قطعا باز هم فرصت هایی پیش میاد.