سلام
پدیده های انسانی که خداوند در درون آدمی آفریده است ، ذاتا نه اینکه بد نیست که بسیار ضروری هست. اما تعادل در بهره مندی از آنها در جهت رشد انسانی هست که خیلی مهم هست.
غم، اشک، نگرانی ، احساس گناه و ...، از این موارد است و به مسائل مذهبی ربطی ندارد. احساس گناه هم مثل اضطراب مسئله ای جهانی است.
همین احساس گناه موجبات جبران خطا و زمینه و بستر ساز رشد است.
البته اگر به صورت افراطی و بدون هیچگونه جبران ( مانند هر مسئله روانی در انسان)، از حدود متعارفش خارج شود، مشکل ساز می شود.