اینجا دنیایی است که به من آرامش میدهد....مثل یک صندلی که راحت مینشینی و خستگی از تن خسته رها میشود...
مجاز نعمتی است برای خودش....بعدی است در دنیای ما....وقتی خسته از واقعیت واقعیتها میشوی...
...یه مدت در کشاکش عرفان و اعتقاد و موجودیت خودم گرفتار بودم..خداروشکر آزاد شدم..احساس میکنم افکارم دیگر پیچیده نیستند...صدایی هم ندارند....انگار شیطان گریخته است...دعا را دوست دارم








علاقه مندی ها (Bookmarks)