سلام دوستان. مرسي از توجه و همراهي و پاسخ هاتون.
من در حال حاضر قصد توضيح انچه كه من را انقدر ناراحت كرده كه موجب شده سخن نگفتن را به سخن گفتن ترجيح بدهم، را ندارم. چرا كه اصلا جايز نمي بينم ان هم در محيط مجازي به شرح موضوع بپردازم.
حقيقتش نمي دانستم روزه سكوت حرام. ولي روز اول هم روزه كامل نگرفته بودم. در حدنياز سخن مي گفتم كه با واكنش خوبي رو به رو نشدم. ولي كلا از اين به بعد قصد دارم در حد نياز سخن بگويم و انرژي ام را بيهوده هدر ندهم. متاسفم براي خودم كه چنين چيزهايي ديدم.
براي تكرار نشدن انچه كه ديدم، سكوت را ترجيح مي دهم. البته نه كامل. در حد رفع نياز.
فعلا خدانگهدار.
علاقه مندی ها (Bookmarks)