چطور جدایی رو تحمل کنم؟؟؟؟؟

[masamasa]

سلام دوست عزیز متاسفم بخاطر شرایط سختی که داری میتونم کاملا درکت کنم چون به نوعی این شرایط رو داشتم.
گلم شب تا صبح بیدا موندن و اهنگ گوش دادن هیچ دردی رو ازت دوا نمیکنه با نظر شیدا جان به شدت موافقم که باید ارتباط رو قطع کنی ولی با تو خونه نشستن و زانوی غم ب بغل گرفتن نمیشه اولین قدم اینه که باید از خونه دربیای اصلا توی خونه نشین، اگه امکانش برات هست برو مسافرت برو تو طبیعت کنار اب بشین
ما یه رودخوه خیلی قشنگ داریم تو شهرمون هر وقت دلم میگیره یا مشکلی برام پیش میاد میشینم و به اب خیره مبشم واقعا ادمو اروم میکنه، رمان بخون، فیلمهای سینمایی نگاه کن . خلاصه هر کاری که خواست رو پرت کنه
ارتباطت رو با خدا قوی تر کن . من خودم وقتی تو اون شرایط بودم خیلی قران میخوندم و واقعا اروم میشدم.
الان تو ماه رجب هستیم و ایام اعتکاف هم نزدیکه میتونی بری مسجد محل ثبت نام کنی و توی این مراسم شرکت کنی دوستانی که تجربه شرکت در این مراسم رو دارن میدونن واقعا ادم بعد ازین ۳روز چی میشه مثل روزی که از مادر متولد شدی احساس سبکی میکنی.
انشالا خدا فرجی توی زندگیت باز کنه

[ehsase97]

سلام دوست عزیز متاسفم بخاطر شرایط سختی که داری میتونم کاملا درکت کنم چون به نوعی این شرایط رو داشتم.
گلم شب تا صبح بیدا موندن و اهنگ گوش دادن هیچ دردی رو ازت دوا نمیکنه با نظر شیدا جان به شدت موافقم که باید ارتباط رو قطع کنی ولی با تو خونه نشستن و زانوی غم ب بغل گرفتن نمیشه اولین قدم اینه که باید از خونه دربیای اصلا توی خونه نشین، اگه امکانش برات هست برو مسافرت برو تو طبیعت کنار اب بشین
ما یه رودخوه خیلی قشنگ داریم تو شهرمون هر وقت دلم میگیره یا مشکلی برام پیش میاد میشینم و به اب خیره مبشم واقعا ادمو اروم میکنه، رمان بخون، فیلمهای سینمایی نگاه کن . خلاصه هر کاری که خواست رو پرت کنه
ارتباطت رو با خدا قوی تر کن . من خودم وقتی تو اون شرایط بودم خیلی قران میخوندم و واقعا اروم میشدم.
الان تو ماه رجب هستیم و ایام اعتکاف هم نزدیکه میتونی بری مسجد محل ثبت نام کنی و توی این مراسم شرکت کنی دوستانی که تجربه شرکت در این مراسم رو دارن میدونن واقعا ادم بعد ازین ۳روز چی میشه مثل روزی که از مادر متولد شدی احساس سبکی میکنی.
انشالا خدا فرجی توی زندگیت باز کنه

ممنون خانومی... ازینکه وقت گذاشتید.. راستش یک سال گذشته.. اما زخمم هنوز تازه تازه س.... این روزا هر زن و شوهری که میبینم قلبم آتیش میگیره... اون آقا از لج من داره فقط دخترا رو فالو میکنه تو فضای مجازی. اون هیچ وقت بر نمیگرده. ازین مطمئن هستم. درد من اینه خدا گواهه بلایی که خودش و خونواده ش سر من آوردن... خیییبببییییییلی خیییبببییییییلی خیییبببییییییلی کشنده بود. در مقابل اندک خطاهایی که من کردم. من سیاست زنانه بلد نبودم. قبول. اما مجازات سنگینی شدم. هر روز داره وضع بدتر و بدتر میشه. دیگه کاری از دست من ساخته نیست. به دلایلی نمیتونم خیلی مشکل رو باز کنم. اما در همین حد میگم که دشمنی وحشتناکی پیش اومده بین آون آقا و پدرم. من دیگه نابود شدم.. نه جونی برام مونده نه غروری نه روحیه ای. خسته شدم.... دیگه توان ندارم ادامه بدم. توانم ندارم جدا بشم. تو برزخ که نه تو جهنم مطلقم. اگر زمان به عقب بر میگشت صد در صد نامزدی بهم میزدم. من شرایط وحشتناکی رو به خاطر آون آدم بی لیاقت که فقط اسمش تو شناسناممه تحمل کردم. اما سر هیچ همه زندگی مو شخصیت و غرورو سرنوشت و آینده مو به نابودی کشاند. من جرات اینکه حتی اسمی ازون آقا ببرم ندارم. حتی تو ذهن خودم. میدونید ۰چرا؟ چون خودمم از خودم خجالت میکشم حتی فکر کنم به اینکه برم باعاش زندگی کنم. چیزی به اسم غرور شخصیت آبرو برام نذاشت. از طرفی جدا شدن ازش برام سخته. من آدم وابسته ای هستم. خاطرات از ذهنم پاک نمیشن. دست خودم نیست. حتی اتفاق هایی که ۱۵ سال پیش افتاده گاهی به فکرم میاد. چ برسه به یه رابطه زن و شوهری و عاطفی!! خسته ام. کاش مدیر همدردی بیاد بدادم برسه حداقل خودم خودمو ازین بیشتر نابود نکنم. همه تئوری ها ی روان شناسی رو میدونم.اما در عمل سر سوزن نمیتونم قدمی برای اروم کردن خودم بردارم. حتی قرص هایی که میخورم کمکی نمیکنن بهم. از همه چیز سیرم. میدونم مشکلات خیلی بدتر و سخت تر از مشکل من بوده هست و خواهد بود. که خیلی ها به سختی یا حتی به راحتی ازش عبور کردن میکنن و خواهند کرد. اما من الان دوس دارم اروم باشم. و به فکر حل مشکلم نیستم. چون برام مث روز روشنه که دیگه منو نمیخواد و جدا خواهیم شد. یادگاریش هم از الان تو زندگیمه. یه روح و روان خسته.قلب داغون. شخصیت لهو لورده. غروری که سر سوزن ازش نمونده و و و و. میدونم روزای سخت تری پیش رو دارم. هنوز جدا نشدم اینجوری نابود شدم. چ برسه به جدایی. واقعااااااااا خسته ام.

[deljoo_deltang]

سلام
وقتی نوشته های دوستان رو می خونم و جواب شما به پستهای دوستان رو، متاسفانه تنها چیزی که نمی بینم ارتباط پست دوستان با جواب شماست. بیشتر به نظر می رسه که دنبال یک فرصت هستید برای درددل کردن. البته ایرادی هم نداره اما ابتدا مشخص کنید امدید اینجا برای درددل کردن و یا پیدا کردن راه حل برای مشکل. اینجوری دوستان هم بهتر و هدفمندتر می توانند پست بگذارند.