سلام
ما با حورمون در همدردی تلاش میکنیم اول یاد بگیریم و راه اشتباهی رو تجربه نکنیم.
اول از همه خیلی خوشحالم که برای تجربه نکردن یک راه از همدردی استفاده کردین و دوم اینکه تصمیم درستی برای انتخاب ایشان به عنوان استاد گرفتین.
سعی کردم روراست باشم که گفتم هنوز به ایشان فکر میکنید، چون با اعلام پیشنهاد شاگرد استادی به ایشان، حتما اون اقا هم چنین فکری میکند، که یا بروز میدهد و یا مخفی میکند. که اگر
مخفی کند در دراز مدت با تصویر سازی و رویاپردازی از این برداشت به زعم شما اشتباهش، کار را برای هر دوی شما خراب میکند.
-------------------
در مورد فضای مجازی خیلی باید بحث کنم تا نظرم رو خوب براتون توضیح بدم که خارج از چهارچوب موضوع تاپیک شما و قوانین نظرسنچی نکردن در همدردی می باشد.
ولی به طور کلی منظورم این بود که فضای حقیقی و مجازی رو با هم متفاوت ندونید.
اگر در فضای حقیقی با رعایت چهارچوب هایی وارد بحث و مکالمه با افراد میشید، در مجازی هم همینطوره
اگر در حقیقی در مقابل پیشنهاد یا حرف غیر معقول شخصی واکنش سکوت و محال نکردن ارائه میدین، در مجازی هم به همین صورته،
تو تلگرام شما میتونید به طرف بفهمونید که پیامش رو خوندید ولی محالش نمی کنید و اگر تکرار کرد بلاکش میکنید، یعنی همون روش حقیقی که اول محال نمیکنید و بعد اگر سماجت کرد قاطعانه برخورد میکیند.
ولی در مورد ایمیل فرق میکنه، نمیشه به طرف نشون داد که پیامش خونده شده یا نه، همون که جواب ندیدن کافیه. ولی اگر سماجت نشون داد می تونید یه برخورد کوتاه و قاطع بکنید که فکر نکنه نخونیدید و میتونه از مجاری دیگه مزاحم شما بشه.
فضای حقیقی = فضای مجازی ( در اینجور مواقع) ولی خیلی خطرناک تر و پر چالش تر
در مورد شناخت آدم ها :
فضای حقیقی نامساوی فضای مجازی
این نظر بنده بود که ممکنه درست باشه ممکنه درست هم نباشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)