سلام "تنهای شبگرد"
خوش آمدی
مهمترین موضوع خود باوری و تغییر نگاه خودت به خودت هست، نه نگاه خانواده
در واقع نگاه خانواده ناشی از نگاه شما به خودت هست.
یعنی اینکه باید باور کنی ، بزرگ شدی، مستقل و مسئولیت پذیر شدی، دارای برنامه و هدف هستی و مسیرت را مشخص کردید.
وقتی با اعتماد به نفس تصمیم خود را گرفتی، خیلی ساده و شفاف با خانواده صحبت خواهی کرد.
خواهی گفت که تو از برادرت متفاوتی
خواهی گفت که برای زندگی در حال فکر و برنامه ریزی هستی. و تصمیماتی داری
خواهی گفت که از آنها ( والدینت) انتظاری داری منطقی باشند و در عین حال احساسات و نیازهای تو را درک کنند.

اگر با والدینت ارتباط صحیحی و مناسبی داشته باشی. بهترین حالت رک گویی اما با ادب و احترام و تواضع است.
ولی فراموش نکن. اول باید خودت متوجه باشی که فرد بزرگی شده ای و مستقل. آنگاه با این زیربنای فکری، دیگران ناچار به پذیرفتن شما به عنوان یک مسعودی رشد یافته هستند.