برداشتی که من داشتم اینه که دارید از موقعیت سواستفاده میکنید و با ناراحت کردن مادر و باخبر کردن خواهر و... از پدرتون باج میخواید.
این که شما احساس عدم امنیت میکنید به علت ارتباط پدرتون نیست. چون شما نه سه-چهار ساله هستید که از رها شدن توسط پدرتون بترسید و نه اصلا پدرتون مسئول تامین امنیت شماست. گذشته از اون بعید میدونم هیچ مردی حاضر باشه با تهدید و باجخواهی چیزی به کسی بده.
با این کارها فقط باعث ایجاد کدورت میشید. اگر بر فرض محال پدرتون به گفته خودشون بزارن و برن مادرتون هم هرگز شما رو نمیبخشه و حمایت عاطفی هر دو طرف رو از دست میدید. ضمن اینکه حمایتی که به گفته خودتون باعث شده همسرتون رفتارش با شما بهتر بشه رو هم نخواهید داشت و برعکس با اطلاع از این موضوع گستاختر هم میشه.
من باشم توی مسائل دو نفره پدر و مادرم دخالت نمیکنم چون اصولا به من ارتیاطی نداره. حتی با مادرم هم دیگه صحبتی نمیکردم چون غرور و شخصیت محکم مادرانش رو زیر سوال میبره و به طبع از توجه و علاقش به بچههاش کم میکنه. در نهایت اونم شوهری که تامینش میکنه رو به دختری که نمک به زخمش میپاشه ترجیح میده.








علاقه مندی ها (Bookmarks)