یکی از مهم ترین دلایلی که دست کم تو جامعه ما صحه می ذاره رو این که دوستی دختر و پسر پیش از ازدواج کار اشتباهیه اینه که وقتی مشکل مخالفت خانواده ها به میون میاد، دختر و پسر اون قدر درگیر حل این مشکل می شن و هدف رو رسیدن به هم قرار می دن که اصلا توجهی به مسئله مهم شناخت ندارن و دیگه به این فکر نمی کنن که آیا این فرد مناسب من هست یا نه؟
اگر همین امروز پدرتون موافقت خودش رو اعلام کنه و اجازه بده این آقا و خانواده رسما پا پیش بذارن، آیا شما به چشم یک خاستگار بهش نگاه خواهید کرد و احتمال رد شدن به هر دلیلی رو هم در نظر می گیرید؟ اگر پدرتون باهاشون دیدار داشته باشه و با یه دلیل قانع کننده مخالفت کنن قبول می کنید؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)