
نوشته اصلی توسط
scarface
به نظر من تکلیفش اینه که تو همه ی مواردی که فکر میکنه ضعف داره خودش رو تقویت کنه. اگه ظاهرش خوب نیست سعی کنه اصلاحش کنه. تناسب اندام و لباس به روز و شیک تا حد زیادی کمک میکنه و اصلا مهم تر هم هست. فیس بردلی کوپر و اسکارت جوهانسن داشته باشی ولی شکمت آویزون باشه به چه درد میخوره؟
اصلا خودتون تو برخورد اول با آدما اینو احساس میکنین. ملاقات با یه آدم شیک پوش و آراسته و فیت بهتون حس بهتری میده یا یه آدم بدلباس و درب و داغون؟
اگه سطح مالیش پایینه راهش اینه که بیشتر و بهتر کار کنه و درآمدش رو بالا ببره (میدونم خیلی سخته :) ). تو این مورد اگه موفق بشه حتی دیگه زیاد نیازی به ظاهر خوب هم نیست :) میگن طرف سانتافه داشت روزی 60تا شماره می گرفت، یه روز سوار پراید رفیقش شد تازه فهمید کچله!
یه مسئله ی دیگه اینه که تک بعدی هم نباید باشیم. اوکی من حالا ظاهرمو با هزار بدبختی ردیف کردم با یه دخترخانومی رفتم بیرون میخوام حرف بزنم. گیرم دکترای فیزیک هسته ای هم که داشته باشم، باید انقدری تو مسائل مختلف "پر" باشم و در کنارش هنر حرف زدن بلد باشم که بتونم خودم و نکات مثبتم رو نشون بدم.
دنیای بی رحم و مسخره ایه و قبول دارم خیلی وقتا چیزی که فکر میکنیم لایقش هستیم رو بهش نمیرسیم و جلوی چشممون میدن به یکی دیگه! ولی این نباید دلیل بشه دست از تلاش بکشیم. 50 سال دیگه که رو تخت بیمارستان داریم نفسای آخرو میکشیم حداقل باید از همت و تلاش خودمون راضی باشیم و مطمئن باشیم که همه ی زورمونو زدیم. بزرگترین دهن کجی به این زندگی پر از بی عدالتی همین میتونه باشه.
دقیقا!
آدم هرچقدرم توانایی و محسنات داشته باشه ولی نتونه ابراز وجود کنه فایده نداره.
حتی زیبایی و ظاهر خوب هم وقتی مفید هستش که چیز دیگه ای هم برای عرضه داشته باشی و بتونی خودتو نشون بدی، وگرنه با مانکن در مغازه هیچ فرقی نداری. پوچ و توخالی
علاقه مندی ها (Bookmarks)