سلام پريسا
به همدردي خوش آمديد
من شخصا مشكلي در جدي شدن اين رابطه نميبينم. مهمتر از جنس اين رابطه (راه دور و ...) و نحوه شروعش، اين هست كه شما از فرد مقابلتون يك شناخت كامل، به دور از احساسات و بر اساس منطق پيدا كنيد. قاعدتا بخشي از اين شناخت شامل بررسي اين موضوع مي شود كه چرا ايشون در زندگي قبليشون شكست خوردن كه شما در اين مورد ميتونيد از همسر قبلي ايشون هم تا حدي به عنوان منبع شناخت استفاده كنيد.
در مورد خانوادتون، متاسفانه نگاه درست و منطقي به اين موضوع ندارند.
شما ٣٤ سال سن داريد. يعني رنج سني پسراني كه براي ازدواج با شما اقدام ميكنند حداقل بين ٣٥ تا ٤٠ سال هست، هر چند كه خيلي از اين آقايون هم در جامعه ما براي ازدواج با دختران ٢٠ تا ٣٠ سال اقدام ميكنند.
به هر ترتيب انتظار اينكه پسري در رنج سني مناسب براي ازدواج با شما تا به حال ازدواج نكرده باشد يا رابطه اي نداشته باشد يك انتظار غير منطقي هست.
آيا ترجيح ميدهيد با فردي ازدواج كنيد كه سالها خارج از عرف و شرع روابطي داشته يا نيازهاش رو سركوب كرده كه قاعدتا صدماتي همراه داشته؟ يا فردي كه رابطه اي در چهارچوب جامعه، عرف و شرع داشته؟
متاسفانه خيلي از خانواده هاي ما درك دوستي از شرايط جامعه ندارند و اين ديدگاه بايد اصلاح شود.
تمركز فعلي شما بايد روي شناخت جدي اين فرد و بررسي اين موضوع باشد كه آيا ايشون فرد مناسبي براي يك عمر زندگي با شما ميتونن باشند يا نه.
موفق باشيد
كامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)