خانم موقتم بچه دار شده. چه خاکی به سرم بریزم؟

[ترنم عشق]

اون طفل معصوم چه گناهی کرده که بخواد قربانی بشه!؟ دلم برای اون نوزاد واقعا می سوزه
لطفا حداقل کاری که می کنید این باشه که براش شناسنامه بگیرید تا فردا واسه رفتن به مدرسه و... به مشکل برنخوره
خانم شما به تنهایی باردار نشده باید پای کاری که کردی وایستی و مسئولیتش را بپذیری
یه مقدار به آینده اون طفل معصوم هم فکر کن چه بخوای چه نخوای شما پدرش هستی

[morteza1363]

ممنون از جواب های خوب همه عزیزان؛ این دو روز داشتم به جوابها فکر میکردم
ببینید من مسئولیت حمایت از ایشون و بچه را درحال حاضر دارم انجام میدم و هیچ مشکلی از این باب ندارم اما این مادر رو صاحب صلاحیت نمیدانم.
اصلا قبل از این جریان چند مرتبه میخواستم کات کنم اما به خاطر وابستگی و اصرار ایشون که تا زمان ازدواج با من باش بمانم، ماندم و داشتم به مرور این رابطه را کم میکردم که کمتر آسیب ببیند که این شد.
ایشون یک مشکلی پیدا کردند که گهگاهی خونریزی داشتن (غیر از پریود) دکتر هم گفته بود که رابطه بدون جلوگیری مشکل خاصی ندارد و باردار نمی شود که برای همین جلوگیری نکردم.
به همین دلیل خونریزی در دوماهگی تازه متوجه بارداری شدند و تا یک ماه هم من نهایت تلاشم را کردم که با روی خوش و محبت ایشان را راضی به سقط کنم که نشد و به اعتراف خودش از سر لجبازی بچه را دو سه ماه نگه داشت.
قبل از عید که حدودا در ماه ۵ بود خواستگار براش اومد و ازهم خودششون اومد که پایش را کرد در یک کفش که پول بده بروم سقط کنم و اصرارش به سقط به دلیل نارضایتی از من نبوده! اما من بخاطر ممنوعیت شرعی اش و قتل نفس دیگر قبول نکردم. علی رغم اینکه میدانستم زندگیم به هم می ریزد. حتی خودش تنهایی یک دکتر رفته بود که آمپول تزریق کند اما دکتر نپذیرفته بود.
این را هم بگویم که به خاطر اینکه رابطه خوبی با خانواده اش نداره تنها زندگی میکنه و تکیه گاهی ندارد و سر کار هم درست نمی رود، یه مدت هم بخاطر افسردگی از روانپزشک قرص گرفته بود و مصرف میکرد و از همه مهمتر خرجی هم نداره در اینکه بچه را نگه دارند یا نه، محکم نیستند.
این را هم بگویم که در این مدت هم با اینکه من خیلی از دستش ناراحتم اما چون مادر بچه ام است، در رسیدگی بهش کم نگذاشتم و حتی گهگاهی بیرون میگرداندمش.
بنابراین گاهی روحیه مادریش گل می‌کنه و میگه من بدون تو هم بچه را بزرگ میکنم، بعضی وقتها میگه بدیم یه خانواده بزرگش کنن و من هم بهش سر بزنم.
از همه عزیزان میخوام یه راهکار جدید جلوی پای من بگذارند. بله، بدترین حالتش این است که من به همه بگم، آبرویم برود و خودم بچه را بزرگ کنم. اما راه دیگری نیست که این قضیه ختم به خیر بشود؟