یه نما از نحوه عذرخواهیش!:
من چون هی سروصدا میکرد و به خواهشم برا بستن در اتاق پشت سرش بی اعتنایی کرد، در رو قفل کرده بودم. بعد ایشون شام درست کرده گویا برام ولی با پرخاش در میزنه که در رو باز کنم چون کاری داره تو اتاق و میخاد چیزی برداره در حالیکه هیچی نداره اینجا! بلکه مثلا میخاد برام شام بیاره تا عذرخواهیشو نشون بده! یعنی این آدم انقدر شعورش پایینه که نمیفهمه باید اشتباهشو بپذیره و بابت اشتباهش شرمنده و در صدد جبران باشه نه اینکه تازه برا عذرخواهی هم احساس منت گذاشتن داشته باشه که یه کلمه هم تواضع نکنه و نگه برات شام آوردم عزیزم و .. و تازه به حس طلبکاریشم اضافه بشه و درک نداشته باشه که بخشیدن یه حقه نه تکلیف








علاقه مندی ها (Bookmarks)