اذیت ها و رفتارهای غیر عادی مادرشوهرم و استحکام روابط شوهرم با اون...دارم اذیت میشم

[بابک 1369]

سلام. خیلی متاسف شدم از شرایطی که در اون قرار دارید
برای اینکه بتونید شرایط رو به خوبی مدیریت کنید باید اطلاعات واقع بینانه ای از وضعیت موجود داشته باشید و کسب کنید.

خیلی روشنه که مادر شوهر شما داره خیلی زیاد در زندگی شما دخالت می کنن. اصلا مسخرس مادرشوهر بخواد کارت عروسی یا آتلیه را انتخاب کنه. یا اصلا چه دلیلی داره توی ماشین و مسافرت، پسر پیش مادرش یا هر کس دیگه ای به جز همسرش بشینه؟
چیزی که مسلمه مادر شوهر شما از همین ابتدای امر دارن دخالتهای بیجا می کنن و حضور خودش رو به کرسی می نشونه. نکته مسلم دیگه اینه که اگر برای این رویه کاری نکنید دخالتهای ایشون روز به روز بیشتر میشن.

اما شما هم نباید احساسی عمل کنید و بی گدار به آب بزنید وگرنه ممکنه زندگی تون رو خراب کنید.
شما در مثال هایی که زدید واکنش و برخوردتون کاملا صحیح بود. با اینکه انتخاب کارت عروسی حق مسلم شما بود یا موارد دیگه، ولی کوتاه اومدید و مسئله رو کش ندادید که منجر به اختلاف و شاید دعوا بشه. این صبوری شما خیلی معقولانه بود.

نکته مثبت همسر شماست. اینکه ایشون منطقی قضاوت می کنن و می دونه که مقصر مادرش بوده و نه شما. این امتیاز رو باید حفظش کنید.

این رو بدونید پسرها روی مادرشون خیلی حساس هستند. من خودم پسر هستم و اصلا هم دیدگاه سنتی و متعصب ندارم. ولی بلاخره هر مادری کلی زحمت و فداکاری و از خودگذشتگی کرده که پسرش رو به اینجا رسونده، با نداشته های زندگی خودش به خاطر بچه هاش ساخته. و بلاخره برای ازدواج پسر خودش هم کلی آرزو داشته و داره. خیلی مادرها که در زندگی زناشویی خودشون ناموفق بودن سالها فقط با یک امید ادامه میدن و اون هم ازدواج فرزندان شون.

احتمالا دیدگاه همسرتون اینه که درسته رفتار مادرش غلطه ولی بلاخره اون هم برای ازدواج پسرش آرزو داشته و شاید تنها دلخوشی اونه.

این هم بدونید هیچ پسری ، بی احترامی به مادرش رو تحمل نمی کنه. مبادا توی خلوت تون راجب مادرش حرف بدی بزنید. یا اگر انتقادی هم می خواید بکنید باید غیر مستقیم با استفاده از سیاست های زنانه باشه. رمز موفقیت تون در مدیریت این مسئله، استفاده شما از سیاست های زنانه است. این رو در انجمن سرچ کنید آموزش های خوبی براتون میاره.

موقعیت شما شرایطی هست که واقعا باید با صبوری پیش بردش که خوشبختانه از شما هم پیداست خانم صبوری هستید.
امیدوارم زودتر این مسئله رو بتونید حل کنید و هر زمان هم با مسئله جدیدی مواجه شدید توی انجمن مطرح کنید حتما دوستان کمک تون می کنن.

[Delsa1992]

ممنون بابت پاسخگوییتون
خیلی ممنون از راهنمایی های خوبتون
فقط من دنبال راهکاری میکردم که بتونم با این شخص کنار بیام و زندگی رو بخودم تلخ نکنم. بله خوشبختانه آدمی نیستم که پشت سرشون ازشون بد بگم و ناراحتی ایجاد بشه . فقط برای همسرم تعریف میکنم و بهش میگم ک این رفتار مامان شما اصلا خوب نبود و ناراحت شدم.
مشکل اینجاست که ایشون کلا منتظره من حرف بزنم بعد جواب منو بده البته اونم با سیاست و زرنگی بسیار زیاد. یعنی هیچوقت حالت تهاجمی یا دعوایی حرف نمیزنه، اتفاقا با خنده و موزمار بازی جواب میده.
مثلا فرض کنید برای تولد خواهر همسرم مانتو خریدیم که خیلیم دوست داشت، (ما هر دو خانواده معتقد هستیم و حجاب رو رعایت میکنیم اما خوب خواهر ایشون راحتتر میگردن مثلا روز تولدشون با وجود نامحرم ساپورت با بلوزکوتاهی پوشیده بودن) منم از نظر خودم مانتوشون سایز بود . که من داشتم با خواهر شوهرم حرف میزدم ک اندازته و اینجرفا..یهو ایشون جلوی همه گفت پس گناه تنگیش پای شمایکی نیست بگه بابا منکه اینقدر هواسم هست و برام مهمه....میگم اوکیه..تو یه نگا به پوشش دختر خودت بنداز
یا مثلا شوهر من یکم حرکت موزون انجام میده میگه با خانمش گشته اینجوری شده...اونم بلند که همه بشنون

من نمیدونم چجوری باید با این آدم برخورد کنم...واقعا احساس ضعف میکنم تو نوع رفتارم با این شخص. نمیدونم جواب بدم ندم. اگه جحواب بدم چجوری جواب بدم..سنگین باهاش رفتار کنم یا نه....حرفشو میزنه بعدم راحت بگو بخند و بفرمایید و بخورید و تعارف نکنیدو...
خواهش میکنم راهنمایی کنین.