تصمیم درست چیست ?

[فکور]

سلام گیسو کمند عزیز
تصمیم گیری در موقعیتی که درش قرار داری سخته
فقط مراقب باش به این تعریف تمجیدهای الکی عادت نکنی
اینکه کار رو کلا ترک کنی شاید ساده ترین راه حل باشه ولی احتمالا شما آسیب می بینی
اون آقا که سر کارش هست این شمایی که بیکار میشی
باید دید چقدر این موضوع اذیتت می کنه انقدری هست که بخوای به خاطرش بیکار بشی

ولی اگر میتونی اوقات دو نفری تون رو به صفر برسون
با خواهرت یا خواهر زادت باش بیشتر وقتها

دعوت به چای یا هر چیز دیگه رو اصلا نپذیر
بگو ممنون میل ندارم یا مثلا اینجوری راحت ترم
اگر خواست راجع به خانمش بد بگه بگو ببخشید من تمایل ندارم وارد مسائل شخصی همکارانم بشم اگر نیاز به مشورت دارید بهتره با یک مشاور در میون بگذارید راستشو بخواین من تخصصی هم ندارم و خیلی در این زمینه قاطع و انعطاف ناپذیر رفتار کن

در عین حال به دنبال کار جدید هم باش که اگر باز هم دیدی خیلی اذیت هستی جا به جا بشی

ولی فکر کنم اگر بدون پیدا کردن کار جدید اونجا رو ترک کنی به خودت از نظر روانی آسیب برسه

اینکه گفتم مراقب باش عادت نکنی
داستان داره
یه دوستی دارم خانم فوق العاده خوب و منطقی و خونگرمیه
زمان مجردی یه خواستگاری داشتهبهه ردش کرده
الان با اون خواستگار همکاره
هر دو ازدواج کردن و بچه هم دارن
حالا میگه اون آقا به من پیام میده که اگر درخواست منو پذیرفته بودی من الان در کنارت خوشبخت بودم و مجبور نبودم به ازدواج دیگه ای تن بدم که ازش راضی نیستم
این دوست من هم به حساب خودش هی به اون آقا دلداری می داده که نه خانمت خوبه و فلان و فلان

بهش گفتم من اگر جات بودم خیلی قاطع ازش می خواستم دیگه پیام شخصی برای من نفرسته و حتی تهدیدش می کردم که در صورت تکرار به حراست ارجاع میدم و واقعا هم تهدیدم رو عملی می کردم اگر اون آقا با خانمش مشکلی داره بره پیش روانشناس یا اصلا جدا بشن به هر حال نباید خدشه ای به روح و روان تو و زندگیت وارد کنه

دوستم مدتی فکر کرد و گفت نمی دونم از طرفی یه حس دلسوزی نسبت بهش دارم از یه طرف اون منو خیلی تایید می کنه توی حرفاش و حالا که فکر می کنم این حس برام شیرینه چون من این حس تایید رو از همسرم نمی گیرم و حالا که خوب فکر می کنم من هم یه جورایی به همین پیامها وابسته شدم

اینکه گفتم سعی کن با تاییدهاش و تعریف تمجیدهاش عادت نکنی به خاطر این اتفاق در رابطه با دوستم هست

حالا مورد شما فرق می کنه شما همکار نیستید بلکه ایشون یه جورایی رییس شما هست
اگر شما با ایشون در دفتر کار باشید باز هم فکر نمی کنم اجباری باشه که کل وقت رو ایشون با شما هم کلام باشه
یه جورایی کلامشو قطع کن و به مسائل کاری بپرداز
و تا می تونی با شخص سومی در اون دفتر حضور پیدا کن
به ظاهر مذهبی آدمها هم دل خوش نکن آدمهای مذهبی هم یه راه میانبر برای روابط موازی دارن به اسم صیغه موقت
مراقب روح و روان خودت باش
اولویت اول خودتی

با گوشی نوشتم احتمالا غلط املایی داشته باشه پستم

از این بابت عذرخواهی می کنم