اختلاف و درگیری باهمسر

[honarmand]

سلام ليلي جان
اين كه شما 4 ماه است ازواج كرده ايد و مشكل داريد انچنان ناراحت كننده نيست زيرا در ابتداي راه همه جونها باهم مشكل دارن و نمي دونن چي جوري رفتار كنن و همديگر را در نمي كنن و باهم تفاهم ندارن زيرا هر يك به تنهايي در محيطي زندگي ميكردن كه به قول معروف دست به سياه و سفيد نمي زدن و تا مي گفتن اب مي دادن دستشون چه برسه به اينكه يكي يكدونه هم باشه بهر حال تا بياييد و بخواهيد به زندگي جديد عادت كنيد مدتي زمان مي بره كه لازمه ان صبر است فقط بايد ياد بگيري كه با ناراحتي هاي كوتاه مدت اين مسائل و پيچيده و جدي نكني و به جاي دعوا و داد و بيدار ازش با خواهش بخواهي زندگي متاهلي طوريه كه هر دو نفر بايد از يك سري علاقه ها و خواسته هاشون بگذرن طوري كه وقتي به خودشون فكر مي كنن مي گن : براي خودمون چي بوديم چي شديم
پس سعي كن با صبر و درايت اين دوران و بگذروني و با خوبي و مهربوني از شوهرت بخواي كه كاري كه تو دوست داري انجام بده . وقتي شوهرت عصبي هست يا داره لجبازي مي كنه حتما سريع بهش بگو چشم هر چي تو بگي وقتي اينجوري بگي هم اون و اروم كردي هم جروبحث و بعد از يك مدت اگه ديدي كه خيلي دوست داري اوني كه تو ميگي و اجرا كنه با خوبي ازش بخواه و خواهش كن
موفق باشي عزيزم اين ناراحتي ها زياد اهميت نداره و زود گذره فقط نبايد بچه بازي در بياري و جديش كني يك دوري توي اين تالار بزن تا ببيني بقيه چي براي گفتن دارن

[leila1162]

سلام ليلي جان
اين كه شما 4 ماه است ازواج كرده ايد و مشكل داريد انچنان ناراحت كننده نيست زيرا در ابتداي راه همه جونها باهم مشكل دارن و نمي دونن چي جوري رفتار كنن و همديگر را در نمي كنن و باهم تفاهم ندارن زيرا هر يك به تنهايي در محيطي زندگي ميكردن كه به قول معروف دست به سياه و سفيد نمي زدن و تا مي گفتن اب مي دادن دستشون چه برسه به اينكه يكي يكدونه هم باشه بهر حال تا بياييد و بخواهيد به زندگي جديد عادت كنيد مدتي زمان مي بره كه لازمه ان صبر است فقط بايد ياد بگيري كه با ناراحتي هاي كوتاه مدت اين مسائل و پيچيده و جدي نكني و به جاي دعوا و داد و بيدار ازش با خواهش بخواهي زندگي متاهلي طوريه كه هر دو نفر بايد از يك سري علاقه ها و خواسته هاشون بگذرن طوري كه وقتي به خودشون فكر مي كنن مي گن : براي خودمون چي بوديم چي شديم
پس سعي كن با صبر و درايت اين دوران و بگذروني و با خوبي و مهربوني از شوهرت بخواي كه كاري كه تو دوست داري انجام بده . وقتي شوهرت عصبي هست يا داره لجبازي مي كنه حتما سريع بهش بگو چشم هر چي تو بگي وقتي اينجوري بگي هم اون و اروم كردي هم جروبحث و بعد از يك مدت اگه ديدي كه خيلي دوست داري اوني كه تو ميگي و اجرا كنه با خوبي ازش بخواه و خواهش كن
موفق باشي عزيزم اين ناراحتي ها زياد اهميت نداره و زود گذره فقط نبايد بچه بازي در بياري و جديش كني يك دوري توي اين تالار بزن تا ببيني بقيه چي براي گفتن دارن

با سلام نزدیک به دو سال است که از ازدواج ما می گذرداما هنوز نتوانستیم با هم کنار بیاییم هردو تحصیل کرده ایم وهنوز هم فرزندی نداریم .همسرم تک پسر است وبینهایت مورد تایید خانواده اشبطوری که تمام تصمیمات مهم با مشورت اوست در طبقه دوم خانه پدری اش که البته خودش بنا کرده زندگی می کنیم از همان ابتدا جروبحثهای زیادی داشتیم وداریم وهر بار تقریبا 4 بار در این مدت من قهر رفته ام وهمیشه خودم برگشتم بیشتر با وساطت خانواده خودم خانواده او کاملا خودشان را بیطرف نشان می دهند ومی گویند به ما هیچ ربطی ندارد هر دو عاقل هستیدحتی در اوج دعوا که مطمئنا صدای ما به طبقه پایین هم می رسد حاضر به مداخله نیستند همسرم وقتی عصبانی می شود فوق العاده بددهنی میکند وقهر می کند ودیگر حاضر به جواب دادن حتی تلفن من و حتی خانواده من نمی شود.من هرروز صبح ساعت 7:30 سر کار میروم واو که شغل آزاد دارد ساعت کارش را خودش تنظیم می کند حاضر نیست طوری تنظیم کند که زمان بیشتری با من باشد هرروز صبح بعد از رفتن من به طبقه پایین میرود با خانواده صبحانه می خورد بعد کمی کارهای بیرون و اکثرا حدود ساعت 4 برای سرکشی به کار اصلی اش رفته و دیر برمی گرددبطوری که معدود زمانی شده که مثلا اگر من بخواهم دکتر بروم یا ...بتواند با من همراه شود وقتی از او بخواهم می گوید من مسوول کارهای تو نیستم مگر خودت نمی توانی انجام دهی.خلاصه آخرین دعوا که حدود 1 ماه پیش بود تمام عکسهای عروسی و هرچه فیلم و عکس بود را در خانه وقتی من نبودم آتش زد وشب وقتی من با گریه مادر وپدرش را به طبقه بالا آوردم تا وضعیت مرا ببینند وکمکم کنند ناگهان از راه رسد با داد آنهارا بیرون کرد من هم با آنها به پایین رفتم سپس پایین آمد و در مقابل مادرش قسم خورد که دیگر نمی تواند با من زندگی کند و اگر همین فردا می توانست مهر مرا بدهد مرا طلاق می داد بعد مرا با زور بالا برد همه عکسها ی سوخته را جمع کرد و بیرون برد حدود دو هفته ای قهر بودیم چون به خودم قول داده بودم که دیگر به خانه مادرم نروم که با خفت برگردم در خانه ماندم و بعد ازمدتی خودم پیش قدم شدم وآشتی کردم از انروز حدود 1 ماه می گذرد اما نه شرمسار است نه می خواهد جبران کند چون ادعا می کند من مقصرم ودرست تربیت نشده ام از ان روز به من گفته دیگر حاضر نیست خانواده من را ببیندنه آنها حق دارند خانه ما بیایند نه او به خانه شان می رود اما من محدودیتی ندارم... علنا می گوید من از همه بدم می آید ازتوهم .بارها فکر جدایی به سرم زده اما می بینم وقتی خانه مادرم می مانم نمیتوانم تحمل کنم ومی خواهم زود برگردم وخانه خودم هم همینطور اصلا آرام وقرار ندارم بطوری که بیماری گواتر پیدا کردم و هرروز دارم افسرده تر می شوم .شما بگویید چه کنم؟؟؟؟