راه حلی که مادرتون گفته ، یا روش هایی که برخی خانم ها اینجا میگن ، مثل قمار زدن میمونه. ممکنه ببری یا ببازی. ولی قماره!
اینها راهکارهای کوتاه مدت و نوعی تاکتیک هست.
بنده در تمام مدت داشتم به شما می گفتم که باید روی راهکارهای بلند مدت سرمایه گذاری کنید. من به قمار زدن توصیه نمی کنم!
واضحه که نباید شما هم مقابله به مثل می کردید و جواب فحش ها رو می دادید. اینا کار رو سخت و سخت تر می کنه.
ولی بعد از گذشت چند ماه ، شوهرتون به شکل متفاوتی از امروز رفتار خواهد کرد و باید به رابطه زمان بدید.
شوهرتون داره مثل یک کودک رفتار میکنه و تمام اون احساساتی رو که در لحظه داره به زبون میاره. بزارید بگه تا خالی بشه. چند ماه دیگه به شکل دیگری رفتار خواهد کرد. نیازی نیست با تاکتیک زدن ، انرژی خودتون رو هدر بدید و قمار بازی کنید! زمان (مثلا 2 یا 3 ماه) موضع شوهرتون رو عوض میکنه. در این مدت هم میتونید بدون خار کردن خودتون ، ارتباط معقولی با ایشون برقرار کنید. اگر نشد ، همین مشاور یا واسطه ها کافی هستن. مهم اینه که شما تلاش معقول و متین داشته باشید (بدون خار کردن خودتون).
خیلی از حرفهای شوهرتون متناقض هست و این یعنی اولاً داره کودکانه رفتار می کنه ، دوماً هنوز چیزی رو در رابطه با شما جا گذاشته. بزارید زمان بگذره تا وضعیت به ثبات و آرامش بیشتری برسه. انقدر آشفته نباشید. خبری نیست!!
مبادا مهریه رو ببخشید!! به هیچ عنوان توصیه نمی کنم. ولی شما هم مهریه رو در دادگاه به اجرا نزارید. این مساله اهمیت حیاتی داره. به این 2 توصیه دقت بسیار داشته باشید. دلیلش رو بعدا بیشتر باز می کنم.
اگر فرض کنیم (با احتمال 20 درصد) ، در اون قماری که برخی کاربران گفتند ، پیروز هم بشید ، نتیجه موقتی هستش. بعلاوه همین شوهرتون بعدا انواع فحش ها رو به شما خواهد داد که چرا فلان طور لباس پوشیدی یا فلان جا عکس گذاشتی. در این موارد شوهرتون تا حد زیادی هم حق خواهد داشت!
دوست من! دنبال راهکارهای بلند مدت باشید. شما که قرار نیست آرتیست بازی دربیارد و تاکتیک بزنید. زندگی واقعی رو با قمار زدن های سینمایی قاطی نکنید. اطمینان داشته باشید که راهکار بلند مدت و متین ، چیزی هست که مشکل رو واقعا دوا میکنه و تاکتیک های کوتاه مدت اگر هم جواب بده ، باز در بلند مدت به نقطه ی اول بر می گردید و یا مشکلات جدید رو باعث میشه. آقای کوالیتی توضیحات خوبی دادن و البته به بنده هم لطف زیادی دارن.
چند ساله توی این تالار هستم و بارها و بارها گفتم که خانواده ها موقع مشکلات این چنینی از روی هیجان رفتار می کنن و معمولا کار رو بدتر می کنن. معمولا حس انتقام گیری یا تاکتیک های سطحی ارائه میدن. مثل دوستی خاله خرسه! خانواده ها بیطرف نیستن و بعضا از شنیع ترین رفتارهای بچه خودشون هم دفاع می کنن و یا بچه خودشون رو به سمت رفتار های بد سوق میدن. با این امید واهی که این تاکتیک ها لازمه!!
امیدوارم مثل اون حکایت مولوی نباشید که به دلیل توصیه های متقاض مردم به یک فرد بدبخت ، دست آخر گیج شد و خرش رو انداخت توی دره!!
علاقه مندی ها (Bookmarks)