دوست عزیز
من نگفتم فقط صبر کنید و هیچ کاری نکنید!
گفتم برای درست شدن رفتارهای همسرتون صبور باشید.
گفتم توی این مدت هم از هر راه معقول و منطقی (بدون خار شدن) ، ارتباط بگیرید تا کم کم مشکل حل بشه.
قبول دارم که رفتارهای شوهرتون برقراری ارتباط رو به شدت سخت کرده. ولی من از اینجا چیزی به ذهنم نمیرسه که بگم مثلا به فلان صورت میشه ارتباط معقول برقرار کرد. شاید یک مشاور جدید بتونه زنگ بزنه. رفتن با پدرتون هم بد نیست ولی من نگران عزت نفس پدرتون هم هستم. ظاهرا پدر فداکار و وارسته ای دارید که میتونه بچه بازی های شوهرتون رو تحمل کنه.
کاری که من میتونم انجام بدم اینه که شما گزینه های مختلفی رو که به ذهن تون میرسه بگید ، بعد من اون مواردی رو که به نظرم جواب نمیده یا عزت نفس شما رو لگدمال میکنه ، تذکر میدم. متوجه شدم که دیدار با شوهرتون خیلی سخت شده و از طرفی ارتباط تلفنی هم نمیزاره که داشته باشید. بعلاوه واسطه انتخاب کردن هم با خصلت های ایشون سخته. پس شاید یک مشاور جدید و یکبار رفتن با پدرتون ، گام های اول باشن.
میدونید چرا آقایون همسرشون رو رها می کنن؟؟
چون اون خانم مردانگی شون رو خدشه دار کرده. پس دیگه براشون قابل قبول نیست که شوهر اون زن باشن. مثال های اون در مورد شما مثلا اینه که فوحش ها رو مقابله به مثل کردید. یا اینکه بدون اطلاع ایشون در جاده های بین شهری سفر کنید. کلا رفتارهایی که اقتدار و حرمت شوهر رو میشکونه ، شما رو به جایی میرسونه که شوهرتون میتونه شما رو 5 ماه رها کنه. اگر شما با شوهرتون درشتی نمی کردید و اگر مقابله به مثل نمی کردید ، هرگز چنین وضعی پیش نمی آمد. قبلا هم این رو گفته بودم و الان با توضیحات بیشتر موضوع رو باز کردم. امیدوارم این مساله رو ترمیم بفرمایید.
راهکار کاربر گرامی گیسوکمند به نوعی پیروی از تئوری های روانشناسی غربی هست که کم کم شما رو از رابطه با شوهرتون خارج میکنه. به شما آمادگی میده تا درد خروج از رابطه کم و کمتر بشه. مراحل بعدی هم قبح زدایی از طلاق و قبح زدایی از هر گونه تقابل با شوهر هستش. این همون زهری هست که اکثر کاربران این تالار ارائه میدن. در واقع تمرکز این دوستان روی تسهیل طلاق هست و تمرکزی رو ترمیم رابطه ندارن. اگر چیزی هم در خصوص ترمیم رابطه بگن ، ناکافی و غیر اصولی هستش.
همچنان با تاپیک شما همراه هستم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)