سلام خانم پوه
معذرت می خوام که کمتر به تاپیک هاتون سر می زنم ، البته به یادتون هستم ولی خب توفیقم کمتر هست.
می دونید در مورد چیزایی که نوشتین بلد نیستم کمک کنم و فقط می تونم که ابراز همدردی کنم که بله چنین شرایطی واقعا آزار دهنده می شه (اگه الآن دوباره از کوره هم در برید که دیگه کسی برای من چیزی ننویسه و از این حرف ها....نگران نباشید جایگاه شما برای همدردی محترم تر از این اتفاقات لحظه ای هست که برای همه مون پیش میاد. ) ،یا حتی اولین پستی که توی این تاپیک نوشتم گفتم که نمی دونم چی بگم و واقعا نمی تونستم حتی با وجود اتفاقی که افتاده بود قضاوت راسخی بکنم که بله شما چقدر اشتباه کردید و از این حرف ها .
چیزی که فقط به ذهنم می رسه این هست که کمتر توی خونه بمونید و مشغولیت های مفیدی مثل الآن که دنبال کار دانشگاه هستین داشته باشین حتی اگر شده توی هفته چند روز یا نه حتی چند ساعت ولی سعی کنین این مشغولیت های مفید رو بیرون از خونه برای خودتون ایجاد کنین.
در مورد اون قسمت دوم حرفم همین جوری خودم هم پا در هوا که کی بیام بنویسمش ، بینش هوا خورده می زنم زمین دیگه بالا نمیاد!!!
در پایان هم مگر این استاد گرام تون به دست بنده نیفته ، یعنی پوه همدردی رو از دستش قاطیه قاطی هست.







....نگران نباشید جایگاه شما برای همدردی محترم تر از این اتفاقات لحظه ای هست که برای همه مون پیش میاد. ) ،یا حتی اولین پستی که توی این تاپیک نوشتم گفتم که نمی دونم چی بگم و واقعا نمی تونستم حتی با وجود اتفاقی که افتاده بود قضاوت راسخی بکنم که بله شما چقدر اشتباه کردید و از این حرف ها . 

علاقه مندی ها (Bookmarks)