سلام...
مطمئنا درمورد افکار شما، سن تاثیر گذار هست اما یه موضوعی جای گفتن داره:
به عنوان یه انسان که میتونه از عقلش استفاده کنه و تصمیم بگیره، حتی اگه خدارو قبول نداشته باشیم، باید اینو طبق تجربه قبول کنیم که چندین هزار سال از به وجود آمدن گونه انسان روی زمین میگذره و اینکه نهایتا یه عمر 60 70 ساله (در شرایط متعادل)، در انتظار ماست. قبل از ما چندین میلیارد انسان روی زمین بودند، بعد از ما هم خواهند بود. بخوایم یا نخوایم این عمر سپری میشه و خیلی از ما هم بدون سر و صدا و اینکه دنیا مارو بشناسه، از این دنیا خواهیم رفت.
حالا توی این وضع، شما دنبال این هستی که اثبات کنی خوشگلی یا نیستی؟ هیچکس بخاطر خوشگلی یه روز بیشتر زنده نمیمونه اما نکته‌ اینه که بخاطر خوب بودن، ممکنه اسممون همیشه باقی بمونه.

با هر دین و خدایی، هدف خلقت خودت رو ، خودت کشف کن و توصیه میکنم خوشگل بودن رو هدف خلقتت قرار ندی چون خیلیا تو جهان به قدر کافی خوشگل هستن اما برای همه ما در نهایت سردردهامون بیشتر از خوشگلی اونها اهمیت داره. پس از همین سن طوری به زندگی نگاه کن که بجای اینکه توقع داشته باشی یک دنیا آدم ظاهرت رو دوست داشته باشن، دنبال این باشی که حداقل یک نفر باطنت رو دوست داشته باشه... ظاهر آدم ها با مرگشون از بین میره اما تاثیری که باطن روی انسان‌ها میذاره میتونه همیشه باقی بمونه...

پ.ن: منم هم سنت بودم تقریبا احساساتم مثل خودت بود اما پیشنهاد میکنم جوجه اردک زشتو یکبار ببینی