دلسای عزیز وقتی تاپیک شما رو خوندم به این فکر کردم که منم چقدر قربون صدقه پسرم میرم البته پسر من الان چهارده سالشه ولی واقعا محبت خالص مادرانه باعث میشه که بچه ها حتی اگه پنجاه سالشونم باشه با دیدن بچه ها قند تو دل مادرا آب بشه کاملا مطمعنم اگه پسرم یه روزی ازدواج کنه و از ایران بره روزی هزاران بار قربان صدقش برم و این ابدا به معنای رقابت و لجبازی با عروسم نخواهد بود به هر حال فکر میکنم اگه شما تمرکزت رو از همسرت و کارهاش برداری هم خودت و هم همسرت احساس آرامش بیشتری خواهید داشت کارهای همسرتون و چت هاش و عکس فرستادن هاش اگه به شما و زندگی مشترکتون آسیبی بزنه جای اعتراض داره در غیر اینصورت شما هم میتونی دیدت رو به این قضیه تغییر بدی مثلا بعضی از خانواده ها زیاد احساسشون رو نشون نمیدن و به زبون نمیارن و شاید رسمی هم با هم برخورد کنن اما بعضی ها هم خیلی راحتن و راحت احساساتشون رو بروز میدن به این تفاوتها فکر کن و سعی کن آرامش رو به خودت هدیه بدی موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)