میل به پایان زندگی

[tanhaman]

درود پسر خوب
من همه ی کامنتات و مال دیگران رو خوندم امدم سر کامنت اخرت تا ببینم شاید تونسته باشی با واقعیت کنار بیای اما مثل اینک هنور نه ،دوست عزیز خادم الرضا گفنه این عشق الکی هست با اومدن کس دیگه اینو فراموش می کنی ،درست میگن از اون بدتر اصلا در روی زمین عشقی وجود نداره ،عشق مخصوص افسانه هاست،انچه بین ما انسانهاست نوعی تمایل و احساس همدلی و دوست داشتن
شدید که ان هم ریشه در ناخود اگاه میل به دوست داشتن خویشتن است ،به همین خاطر با اولین زلزله در روابط دچار شکستن می شود .
قرص مرس رو فراموش کن از دنیای محبوس خودت خارج شو نفسی عمیق بکش و نگاهی تازه به جهان وهستی داشته باش ،در این راه چه بسا او نیز دوباره سر راه تو قرار گیرد ،خواهید دید که باز نیز دچار تردید خواهی شد . ویژگی روانشناختی انسانهاست که نسبت به انچه از دست میدهندحریص تر می شوند .
نوز جوانی و اول راه و پویا ،
انرژیت را برای ساختن به کار گیر از خودت شروع کن ،حیف از عمرت که در این حالات تلف کنی ،یادت باشد زندگی را فقط یک بار به ما داده اند