درود دوست عزیز
لطفا یه بار دیگه نظرات دوستان رو بخون, همه ی اونایی که توی این تالار هستند, چیزایی رو که بلد بودن یا شخصا تجربه کرده بودن رو گفتن, اما تو هنوز سر خونه ی اول وایسادی و این یه خورده ایراد داره ,من نمی گم مثل چوب خشک باش, احساس و واکنش های روحی روانی نداشته باش, بلکه می گم هر حادثه ی تلخی حتی مرگ عزیزان هم مراحلی دارد که باید ان را مرحله به مرحله طی کرد و چنانچه فردی در یک پله بماند نیاز به مداخله ی درمانی دارد, اما شما الان با این نامه ات یه جور عقب گرد کرده ای در حالی که فقط چندماه با یک فرد از جنس مخالف دوست بوده ای, یک بررسی و کنکاش در خودت و گذشته ات بکن, اگر این, اولین مورد جدی رابطه توی زندگیت بوده تا حدودی طبیعی و قابل قبول تر و اتفاقا به خاطر همین موضوع است ودر کل باید از ابن وضعیت خارج بشی و خواهی دید که خارج خواهی شد, پس چه بهتر که خودت را کمتر اذیت و اسیب کمتری به روح و روان خود بزنی, چون گناهی نکردی که مستحق چنین عذابی باشی,
امیدوارم حرفهای من را باور کنی و کمی ارامش پیدا کنی.
علاقه مندی ها (Bookmarks)