فکر میکنم تصمیم درست رو گرفتید. نمیتونم بگم ناراحت نباشید، حق دارید اما یکم که بگذره کم رنگ تر میشه و کم کم یه خاطره. برادر خودم دقیقا هم سن و در شرایط شماست و اونم تو این موقعیت دیدم و درکتون میکنم. اما یه طرف دیگه ای هم این قضیه داره و اونم تغییر کردن سلیقه ی ادم تو این مقطعه. و اینکه دو سه سال دیگه روحیات ادم استیبل تر و قابل اعتماد تره. احتمال پشیمونی تو این مقطع سنی زیاده و خودم خداروشکر میکنم خیلی چیزایی که چند سال پیش خیلی میخواستمو بهم نداد تا الان پشیمون نباشم:)))) در مورد رشتتونم نا امید نباشید. الان واسه کدوم رشته کار هست؟؟ مهم اینه که تاپ های هر شاخه ای اگه زرنگ باشن رو زمین نمیمونن. فقط کافیه بعد کارشناسیتون یا سریعا اقدام کنید برای اپلای یا به فکر یه درامد زایی جانبی در کنار درستون باشید تا ایشالا برا دکتری اقدام کنید و تو رشته خودتون مشغول شید. این جو ناامید کننده جامعمون خیلی مخرب تر از خود اوضاع هست. خودمم درگیرشم. ولی این روزا میگذره. برنده ها اونایی میشن که میجنگن. در مورد اپلای هم ۴ نفر از خانوادم اقدام کردن و رفتن و ۲تاشونم موندگارن اونجا. همه هم بدون پشتوانه مالی ولی تو رشتشون قوی بودن... فیزیک خیلیم رشته خوبیه، از اونی که واقعا درس میخونه انسان بزرگی میسازه.. واست آرزوی موفقیت های بزرگ دارم
علاقه مندی ها (Bookmarks)